Δόγμα Οζάλ: «Για να τελειώνουμε με την Ελλάδα αρκεί να στείλουμε μερικά εκατομμύρια ανθρώπους από εδώ»
Στις 5 Μαίου 2009, εφημερίδα Zaman, αναφέρεται στο «καυτό» περιεχόμενο του ημερολογίου του ναυάρχου Οζντέν Ορνέκ, ο οποίος περιλαμβάνεται στο κατηγορητήριο της υπόθεσης Εργκενεκόν. Εκεί αναγράφεται ότι στις 21 Οκτωβρίου 2004, ένας αξιωματικός του πλοίου Ερτουρούλ «πήγε στην Ιταλία για άσκηση και μετέφερε 5 κιλά ηρωίνης». Ο Ορνέκ συνεχίζει λέγοντας ότι το παράνομο «πακέτο» παραδόθηκε σε συνεργάτη του αξιωματικού στη Σαρδηνία και μάλιστα ότι αυτό έγινε εν γνώσει του καπετάνιου του πολεμικού καραβιού. Χαρακτηριστικό είναι ότι, όταν αξιωματικός και καπετάνιος επέστρεψαν, άνοιξαν δύο μεγάλους τραπεζικούς λογαριασμούς. Το Τουρκικό πλοίο συμμετείχε στη νατοϊκή άσκηση που έγινε μεταξύ 30/9 και 16/10 του 2004 στη Σαρδηνία.
Στις 8 Μαΐου 2009, Αλβανός διπλωμάτης συνελήφθη στην Τουρκία κατηγορούμενος για λαθρεμπόριο ναρκωτικών, ανακοίνωσαν την Παρασκευή οι αλβανικές αρχές, επιβεβαιώνοντας τις πληροφορίες ότι συνελήφθη καθώς μετέφερε 65 κιλά ηρωίνης. Η σύλληψη του Αγκίμ Χατζίου, δεύτερου γραμματέα της αλβανικής πρεσβείας στην ΠΓΔΜ, συνιστά το δεύτερο περιστατικό αυτού του τύπου, μετά τη σύλληψη πέρυσι στην Ιταλία οδηγού της αλβανικής πρεσβείας, ο οποίος μετέφερε ένα κιλό κοκαΐνης. Στις 24 Μαΐου 2009, δεσμεύθηκαν να συνεργαστούν κατά της τρομοκρατίας και του εμπορίου ναρκωτικών σε συνάντησή τους στην Τεχεράνη, οι πρόεδροι του Ιράν, του Αφγανιστάν και του Πακιστάν. Ο τελικός αποδέκτης όλων αυτών των «προϊόντων» η Τουρκία, απουσίαζε από την συνάντηση αυτή. Στις αρχές Σεπτεμβρίου 2008,στα πλαίσια των ερευνών για την ΕΡΓΕΝΕΚΟΝ, συνελήφθη ο πρώην αστυνομικού διευθυντού, Σερντάρ Σατσάν (Serdar Saçan), και αποκαλύφθηκε ότι η υπηρεσία πληροφοριών της τουρκικής στρατοχωροφυλακής (JİTEM) ήταν ο συντονιστής της διακίνησης ηρωίνης από το Ιράν προς την Ευρώπη.
Σε φάκελο που βρέθηκε σε αποθήκη του συλληφθέντος πρώην αστυνομικού, βρέθηκαν στοιχεία για τη δολοφονία δυο Ιρανών το 1995 στην Κωνσταντινούπολη, του Asker Simko και του Zeya Nazım, οι οποίοι θεωρούνταν ως πράκτορες της MOD, που είναι η αντίστοιχη με τη JİTEM υπηρεσία του Ιράν. Σύμφωνα με τα στοιχεία που βρέθηκαν στο φάκελο, αλλά και με δημοσιεύματα του τουρκικού τύπου της εποχής, οι δυο δολοφονηθέντες ήταν οι σύνδεσμοι της ιρανικής υπηρεσίας πληροφοριών, οι οποίοι εξασφάλιζαν τον απαραίτητο συντονισμό με την JİTEM στο θέμα της διακίνησης της ηρωίνης που είχε προορισμό την Ευρώπη. Ο Σίμκο και ο Ναζίμ κατοικούσαν μόνιμα σε πανάκριβες βίλες στην Κωνσταντινούπολη και συνεργάζονταν με τα στελέχη της JİTEM και της ΕΡΓΕΝΕΚΟΝ στη διακίνηση της ηρωίνης, εξασφαλίζοντας τεράστια οικονομικά ανταλλάγματα για τους ίδιους και για τους ανωτέρους τους.
Στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ‘90 η Τουρκία επέτρεψε τη δημιουργία στρατοπέδου εκπαίδευσης σε μέλη της οργάνωσης “Μουτζαχεντίν του Λαού“, που έκανε αντιπολίτευση στο καθεστώς του Αγιατολλάχ Χομεϊνί. Το στρατόπεδο αυτό, που βρισκόταν στο Βαν, λειτουργούσε υπό την ευθύνη της JİTEM. Η κίνηση αυτή της Τουρκίας προκάλεσε την αντίδραση του Ιράν, το οποίο με τη σειρά του επέτρεψε στο ΡΚΚ να ιδρύσει στρατόπεδο στο ιρανικό έδαφος, στο οποίο δραστηριοποιούνταν ο αδελφός του Αμπντουλλάχ Οτζαλάν, Οσμάν, με 500 αντάρτες. Η κατάσταση αυτή οδήγησε σε ψύχρανση των σχέσεων και της συνεργασίας μεταξύ JİTEM και MOD στον τομέα της διακίνησης της ηρωίνης που προοριζόταν για τις χώρες της Ευρώπης.
Τελικά, την ψύχρανση των σχέσεων των δυο υπηρεσιών την πλήρωσαν οι σύνδεσμοι, Σίμκο και Ναζίμ, οι οποίοι απήχθησαν από μέλη της JİTEM, υπό την καθοδήγηση του στελέχους της, ταγματάρχη Ερσεβέρ, και δολοφονήθηκαν, αφού έχασαν όλα τα περιουσιακά τους στοιχεία και χρήματα (μετά από δυο χρόνια βρέθηκε δολοφονημένος στο ίδιο σημείο και με τον ίδιο ακριβώς τρόπο ο Ερσεβέρ, ο οποίος είχε διαφωνήσει με τον ισχυρό άνδρα της JİTEM, προφυλακισμένο σήμερα, στρατηγό ε.α. Βελή Κιουτσούκ).
Όταν έγινε η δολοφονία των Ιρανών πρακτόρων (15 Ιανουαρίου 1995), η JİTEM είχε διαρρεύσει στον τουρκικό τύπο το σενάριο ότι οι δυο Ιρανοί είχαν δολοφονηθεί από το ΡΚΚ, επειδή “δεν τα βρήκαν στη μοιρασιά των εσόδων από τη διακίνηση της ηρωίνης”. Όπως προκύπτει τώρα από τα στοιχεία που βρέθηκαν στο φάκελο, το σενάριο αυτό είχε διαρρεύσει σκόπιμα από τη JİTEM στον τουρκικό τύπο, αφ’ ενός για να παραπλανηθεί η κοινή γνώμη σε σχέση με τους πραγατικούς ενόχους και αφ’ εταίρου να αμαυρωθεί έτι περαιτέρω η εικόνα του ΡΚΚ στην τουρκική κοινή γνώμη. Το σενάριο αυτό είχε προβάλλει και το πρώην ανώτατο στέλεχος της ΜΙΤ, Mehmet Eymür, στην ιστοσελίδα που είχε στο διαδίκτυο (www.atin.org). Να σημειωθεί ότι η εμπλοκή των υπηρεσιών του τουρκικού επίσημου κράτους στη διακίνηση ναρκωτικών προς τις χώρες της Ευρώπης είναι ένα θέμα που έχει απασχολήσει αλλεπάλληλες φορές τον τουρκικό και το διεθνή τύπο, ενώ πρόσφατα έχει γραφεί επίσης στον τουρκικό τύπο ότι πίσω από τη διακίνηση λαθρομεταναστών προς την Ελλάδα κρύβεται και πάλι η τουρκική στρατοχωροφυλακή (Jandarma).
Τον αριθμό-ρεκόρ συλλήψεων 146.337 λαθρομεταναστών κατέγραψαν πέρυσι, οι αρχές ασφαλείας της χώρας . Συνελήφθησαν 2.211 άτομα ελληνικής, τουρκικής, αλβανικής και βουλγαρικής υπηκοότητας, ως διακινητές των Λαθρομεταναστών. Στις διαστάσεις αυτής της μάχης έρχεται να προστεθεί -σύμφωνα με την ελληνική έκθεση- και η συστηματική άρνηση της Τουρκίας να εκπληρώσει τις διεθνείς υποχρεώσεις της. Έτσι, ενώ μέχρι τον περασμένο Φεβρουάριο η Ελλάδα είχε ζητήσει από τους γείτονες να δεχθούν πίσω 60.875 λαθρομετανάστες, η Τουρκία συμφώνησε μόλις για 7.472, και τελικά δέχθηκε μόνο 2.206. Την ίδια στιγμή οι ελληνικές αρχές καταλογίζουν στις αντίστοιχες τουρκικές πως όχι μόνο αρνούνται την επανείσοδο λαθρομεταναστών, αλλά και ότι ανέχονται (αν δεν ενθαρρύνουν) τη διοχέτευση μουσουλμάνων μεταναστών στην Ελλάδα. Προς τούτο, το Λιμενικό έχει καταγράψει σε βίντεο σκάφη του τουρκικού Λιμενικού να μεταφέρουν λαθρομετανάστες στα ελληνικά χωρικά ύδατα.
Το εμπόριο ναρκωτικών, είναι απόλυτα συνδεδεμένο με την λαθρομετανάστευση.
Το Αφγανιστάν και το Πακιστάν, σύμφωνα με τις διεθνείς εκθέσεις, παράγουν το 90% του οπίου παγκοσμίως.
Τα ναρκωτικά αυτά, διακινούνται μέσω των εκατοντάδων χιλιάδων λαθρομεταναστών οι οποίοι προέρχονται από τις χώρες αυτές. Αφγανοί και Πακιστανοί, προωθούνται κυρίως στο Ιράν και την Συρία, φορτωμένοι με ικανές ποσότητες ναρκωτικών, προς την Νοτιοανατολική Τουρκία, όπου με την απόλυτη συνεργασία του Τουρκικού κράτους και των υπηρεσιών του, λειτουργούν, «συνεργεία υποδοχής». Τα «συνεργεία υποδοχής» παραλαμβάνουν τα ναρκωτικά και τα προωθούν στους Τούρκους μεγαλέμπορους ναρκωτικών. Ο κάθε λαθρομετανάστης, λαμβάνει ως αμοιβή, ένα μεγάλο ποσό, που συνήθως ανταποκρίνεται στα έξοδα μεταφοράς του στις ακτές του Αιγαίου και στην «διεκπεραίωσή απέναντι», δηλ. στην Eλλάδα.
Οι μεγαλέμποροι ναρκωτικών, σε συνεργασία με το Τουρκικό κράτος, είναι συνδεδεμένοι με τα δίκτυα διακίνησης των λαθρομεταναστών (ουσιαστικά είναι οι ίδιοι). Το «κύκλωμα» είναι απόλυτα ελεγχόμενο από την Τουρκία. Ο υποψήφιος Αφγανός, Πακιστανός κλπ, λαθρομετανάστης, έρχεται σε επαφή με τα δεκάδες και εμφανώς εγκατεστημένα «κέντρα διακίνησης» που υπάρχουν στις χώρες αυτές. Του γνωστοποιείται το κόστος μεταφοράς του, μέχρι τις ακτές του Αιγαίου και της μεταφοράς του στην Ελλάδα. Τα ποσά αυτά είναι παντελώς απαγορευτικά για τους πάμφτωχους υποψηφίους, που λιμοκτονούν στις χώρες αυτές. Τα 2-3 χιλιάδες δολάρια, που συνήθως απαιτούνται, είναι ασύλληπτο σε μέγεθος ποσό για τους ανθρώπους αυτούς. Την απογοήτευσή τους, ακολουθεί η πρόταση των «κέντρων διακίνησης», για μεταφορά ναρκωτικών και την αντίστοιχη αμοιβή τους. Συνήθως όλοι δέχονται την πρόταση. Κατόπιν ξεκινούν τα καραβάνια των λαθρομεταναστών, προς τις ακτές του Αιγαίου, φορτωμένα με ναρκωτικά.
Τα Τουρκικά δίκτυα της ΜΙΤ, της JITEM, και των λοιπών κρατικών υπηρεσιών της Τουρκίας, σε συνεργασία με τα αντίστοιχα δίκτυα της Πακιστανικής ISI, της Ιρανικής SAVAK και VEVAK, των Τουρκομάνων του Ιράκ, κλπ, εξασφαλίζουν την ασφαλή μεταφορά τους στην Τουρκία. Κύριος προορισμός τους, οι στρατοκρατούμενες περιοχές της Νοτιοανατολικής Τουρκίας. Οι συνθήκες στην Νοτιοανατολικές περιοχές της Τουρκίας, εξασφαλίζουν απόλυτα το «ξεφόρτωμα» των διακινητών-λαθρομεταναστών, στα κέντρα διαχείρισης ναρκωτικών. Οι λαθρομετανάστες, αναλόγως των προθέσεών τους, γίνονται κατόπιν αντικείμενα περαιτέρω εκμετάλλευσης από τους Τούρκους. Το μεγαλύτερο ποσοστό, αμείβεται για την μεταφορά των ναρκωτικών και κατόπιν, τα ίδια κυκλώματα, παίρνουν πίσω τα χρήματα που τους έδωσαν, για την προώθησή τους στο Αιγαίο! Δηλαδή, η μεταφορά ναρκωτικών από τα κέντρα παραγωγής τους, γίνεται δωρεάν, καθώς οι αμοιβές των διακινητών-μεταφορέων, επιστρέφουν ξανά στα ίδια πρόσωπα, μέσω των δικτύων που προαναφέρθηκαν. Είναι σύνηθες φαινόμενο τα τελευταία 2 χρόνια, οι αμοιβές αυτές να γίνονται σε πλαστά χαρτονομίσματα, για μην υπάρχουν «απώλειες», καθώς σε κάποιες περιπτώσεις χάνεται ο έλεγχος μερικών λαθρομεταναστών.
Σε αρκετές περιπτώσεις, πολλοί λαθρομετανάστες, χρησιμοποιούνται κατόπιν και σε παράνομη εργασία στην Τουρκία, με αντάλλαγμα, την μεταφορά τους στα παράλια του Αιγαίου. Τα κέρδη από τις παράνομες αυτές δραστηριότητες των Τουρκικών Υπηρεσιών, είναι τεράστια. Η Τουρκία, είναι ο διοργανωτής ολόκληρου αυτού του τεράστιου κυκλώματος διακίνησης λαθρομεταναστών και ναρκωτικών από την Κεντρική Ασία. Παρόμοιες μεθόδους χρησιμοποιεί και για τις χώρες του Καυκάσου.
Κατόπιν, τα ναρκωτικά επεξεργάζονται στα εκατοντάδες, εργαστήρια της Τουρκίας και λαμβάνουν «μορφή κατανάλωσης». Μέσο της Βουλγαρίας, Ρουμανίας, Ουκρανίας, διακινούνται σε ολόκληρη την Ευρώπη. Οι χώρες της Μαύρης Θάλασσας, στερούνται σοβαρών μέσων Λιμενικής Αστυνομίας και Ακτοφυλακής, γεγονός που δίνει την δυνατότητα στην Τουρκία, να διακινεί τόνους ναρκωτικών με ασφάλεια. Εκατοντάδες μεγάλα και μικρά εμπορικά πλοία, που διακινούν το εμπόριο, μεταξύ των χωρών της Μαύρης Θάλασσας, μεταφέρουν τόνους ναρκωτικών, στην Οδησσό, την Κωνστάντζα, το Μπουργκάς, την Βάρνα και άλλα λιμάνια. Η Τουρκική μαφία που είναι πανίσχυρη και διάσπαρτη σε όλες σχεδόν τις χώρες της Ευρώπης, και ηγείται του εμπορίου ναρκωτικών, είναι ο τελικός αποδέκτης των προϊόντων της λαθρομετανάστευσης.Η Τουρκική μαφία, ηγείται του εμπορίου ναρκωτικών στην Ευρώπη, για δεκαετίες τώρα, έχοντας ως εκτελεστικά της όργανα, την Αλβανική και Τσετσένικη μαφία. Ανατριχιαστικά στοιχεία φέρνει στη δημοσιότητα έρευνα του Συμβουλίου της Ευρώπης: Περισσότερες από 5.000 εγκληματικές οργανώσεις έχουν απλώσει τα πλοκάμια τους σε όλη την Ευρώπη.
Εκατομμύρια μέλη αριθμούν πλέον οι οργανώσεις που έχουν απλώσει τα πλοκάμια τους σε όλη την Ευρώπη και έχουν θέσει εαυτές στην υπηρεσία του εγκλήματος, που, σύμφωνα με τις τελευταίες έρευνες του Συμβουλίου της Ευρώπης αλλά και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αποτελεί, πλέον, μία παγκόσμια υπερδύναμη. Εξειδικευμένοι νομικοί και εγκληματολόγοι, που επιχείρησαν να συνθέσουν το «παζλ» της δράσης του οργανωμένου εγκλήματος στον κόσμο και ειδικότερα στην Ευρώπη, εμφανίζονται ιδιαίτερα ανήσυχοι, από δύο, τουλάχιστον, σοβαρές διαπιστώσεις.
Τα κεφάλαια και οι άνθρωποι του οργανωμένου εγκλήματος, ανά τον κόσμο, βρίσκονται παντού: από τα ανώτερα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα μέχρι τις εταιρείες παροχής υπηρεσιών, από την εξάλειψη των αποβλήτων μέχρι τον κλάδο των οικοδομών και, βεβαίως, εκεί όπου υπάρχουν δυνατότητες είσπραξης μεγάλων δημόσιων κονδυλίων. Η δράση τους, που, πολλές φορές, συνδέεται και με τη δράση τρομοκρατικών οργανώσεων, έχει τραγικές συνέπειες σε ανθρώπινο και κοινωνικό επίπεδο (λαθρεμπόριο ναρκωτικών και όπλων, εμπορία ανθρώπων και οργάνων, βία, διαφθορά κ.ά.) και προκαλεί σοβαρές αναταράξεις όχι μόνον στην ελεύθερη αγορά και τον υγιή ανταγωνισμό, αλλά και στους ίδιους τους κανόνες της πολιτικής. Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την έκταση και τη δράση του οργανωμένου εγκλήματος στη Γηραιά Ήπειρο, οι ευρωπαϊκές χώρες μπορούν να χωριστούν σε πέντε κατηγορίες, ανάλογα με το πόσο «διαβρωμένες» είναι από τις εγκληματικές οργανώσεις.
Στην πρώτη κατηγορία ανήκουν η Γερμανία, η Ιταλία, η Πολωνία, η Ρουμανία, η Ρωσία και η Ουκρανία, όπου, σε κάθε μία από αυτές, έχει υπολογιστεί ότι δραστηριοποιούνται 500 περίπου εγκληματικές οργανώσεις. Στη δεύτερη κατηγορία ανήκουν το Βέλγιο, η Γαλλία και η Αγγλία, όπου, σε κάθε μία απ’ αυτές, διαπιστώθηκε ότι αλωνίζουν από 200 μέχρι και 500 οργανώσεις. Στην τρίτη κατηγορία ανήκουν η Τσεχία, η Ουγγαρία, η Λιθουανία, η Μολδαβία, η Ολλανδία, η Ισπανία και η ΠΓΔΜ, όπου στην κάθε μία δραστηριοποιούνται από 100 έως 200 οργανώσεις. Στην τέταρτη κατηγορία ανήκουν η Δανία, η Ιρλανδία, η Πορτογαλία, η Σλοβακία, η Σλοβενία, η Σουηδία και η Τουρκία και στην κάθε μία από αυτές εντοπίζεται οργανωμένη δράση από 25 μέχρι και 100 εγκληματικών οργανώσεων. Στην πέμπτη κατηγορία, τέλος, στην οποία συμπεριλαμβάνονται η Ελλάδα και η Κύπρος, μαζί με την Ανδόρα, την Αυστρία, την Κροατία, την Εσθονία, τη Φινλανδία, την Ισλανδία, τη Μάλτα, τη Νορβηγία και το Λουξεμβούργο, εντοπίζεται οργανωμένη δράση 25 τουλάχιστον εγκληματικών οργανώσεων.
Όπως προκύπτει από τη μελέτη των στοιχείων της πολυσέλιδης έκθεσης του Συμβουλίου της Ευρώπης, οι εγκληματικές αυτές οργανώσεις ξεπερνούν τις 5.000 στις 46 χώρες της Γηραιάς Ηπείρου, έχουν στις τάξεις τους στρατολογημένους εκατομμύρια ανθρώπους και, βέβαια, η δράση τους δεν είναι κατά ανάγκην ανταγωνιστική μεταξύ τους: δείχνουν να έχουν μοιράσει μεταξύ τους τόσο την επικράτεια των χωρών όπου δραστηριοποιούνται, εγκληματικά, ανά τον κόσμο όσον και το αντικείμενο της δραστηριότητάς τους. Μέσα σε αυτήν συμπεριλαμβάνονται: Εισαγωγές ηρωίνης από το Αφγανιστάν, κοκαΐνης από την Κολομβία και εξαγωγές «έκσταση» από την Ευρώπη. Λαθρεμπόριο προϊόντων απομίμησης, που παράγονται φθηνά και είναι χαμηλής ποιότητας, όπως cd, dvd, απομιμήσεις τζιν και αρωμάτων, πλαστά προφυλακτικά, ανταλλακτικά αεροσκαφών, φρένα αυτοκινήτων, φάρμακα, παιδικές τροφές και πολλά άλλα. Κλοπές ταυτοτήτων, μέσω του Διαδικτύου, όπου πείθουν αφελείς ευρωπαίους να αποκαλύψουν, οικειοθελώς, τα τραπεζικά τους στοιχεία ή τον αριθμό της κοινωνικής τους ασφάλισης για να μπορέσουν να κλέψουν τα χρήματά τους. Παράνομο εμπόριο γυναικών για πορνεία, παιδιών για παιδεραστία και εκμετάλλευση της παράνομης μετανάστευσης. Παραχαράξεις νομισμάτων, λαθρεμπόριο τσιγάρων και οινοπνεύματος και ένοπλες ληστείες πολυτελών οχημάτων, τα οποία πουλάνε στη συνέχεια στην Aνατολική Ευρώπη. Ξέπλυμα βρόμικου χρήματος, για τη συγκάλυψη της εγκληματικής του προέλευσης, όπως η περίπτωση της μαφίας, που εξαγόρασε τράπεζες στη Λετονία.
Ιδιαίτερα βίαια και με την ιστορία τους να αρχίζει από τα χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, είναι τα μέλη των τούρκικων δικτύων που, όπως τονίζεται στην έκθεση του Συμβουλίου της Ευρώπης, έχουν σχεδόν μονοπωλήσει το εμπόριο ηρωίνης μεταξύ της Kεντρικής Ασίας και της Ευρώπης, ενώ ασχολούνται, παράλληλα, με τις απομιμήσεις ηλεκτρονικών, την πορνεία και την εμπορία ανθρώπων.
(Ολόκληρη η έκθεση-http://ar2006.emcdda.europa.eu/download/ar2006-el.pdf)
Η εμπλοκή των Διπλωματικών αντιπροσωπειών της Τουρκίας, στο εμπόριο ναρκωτικών έχει αναφερθεί και απασχολήσει πολλές φορές τις αρχές ασφαλείας της Ευρώπης. Το 2006, ο Αστυνομικός Διευθυντής του Λονδίνου, σε έκθεσή του, επισημαίνει την εμπλοκή στελεχών της Τουρκικής Στρατιωτικής Αποστολής, με έδρα την Τουρκική Πρεσβεία, ως μεγαλέμπορους και διακινητές μεγάλων ποσοτήτων ναρκωτικών ακόμη και με διπλωματικούς σάκους!
Ένα τεράστιο πανευρωπαϊκό κύκλωμα, αποτελούμενο από Τούρκους πράκτορες, Τούρκους Στρατιωτικούς και Διπλωμάτες, «Γκρίζους Λύκους» και χιλιάδες χιλιάδων Τούρκων μεταναστών εμπλέκεται στην διακίνηση και διάθεση ναρκωτικών στην Ευρώπη, γεγονός που σχετίζεται άμεσα με το καταστροφικό γεγονός της λαθρομετανάστευσης στην Ελλάδα. Πέρυσι τον Απρίλιο συνελήφθη για διακίνηση λαθρομεταναστών, ο 38χρονος Τούρκος Αρχιλοχίας των Ειδικών Δυνάμεων και στέλεχος της ΜΙΤ, SARKAN KAYA, στην Μυτιλήνη από άνδρες του Λιμενικού Σώματος. Αν και μεμονωμένο το περιστατικό, αποδεικνύει και την «εκτελεστική εμπλοκή» της ΜΙΤ στην λαθρομετανάστευση και τα Τουρκικά σχέδια εις βάρος της Ελλάδος.
Τα τεράστια κυκλώματα της ΜΙΤ στην Τουρκία, εκτελούν τα σχέδιά τους απροκάλυπτα πλέον.
Οι Τούρκοι δουλέμποροι τους παραλαμβάνουν στην πόλη Hakkari. Από εκεί, με λεωφορεία και φορτηγά τους οδηγούν από τις πόλεις Elazig και Adapazari στην Κωνσταντινούπολη και στην Σμύρνη. Στην Κωνσταντινούπολη, οι δουλέμποροι τους «στοιβάζουν» σε φθηνά ξενοδοχεία, στην συνοικία Aksaray, όπου είναι εγκατεστημένο όλο το κύκλωμα: Τουριστικά πρακτορεία που στην πραγματικότητα ασχολούνται μόνο με την προώθηση λαθρομεταναστών στην Ελλάδα, γραφεία παραχαρακτών για διαβατήρια και ταυτότητες, και βεβαίως οι «πιάτσες» όσων θησαυρίζουν από την «δουλειά».
Τα τελευταία χρόνια λόγω του μεγάλου αριθμού λαθρομεταναστών, έχουν δημιουργηθεί «στρατόπεδα» συγκέντρωσης σε αρκετές πόλεις των μικρασιατικών παραλίων (Σμύρνη, Μάρμαρις, Αλικαρνασσός, Turgut Reis) με την ανοχή των τουρκικών αρχών. Όλα αυτά τα καραβάνια, εκατοντάδες εξαθλιωμένοι, περιμένουν ως και δύο μήνες για να βρεθεί το σαπιοκάραβο και οι βάρκες προς την Ελλάδα. Τέτοιας έκτασης επιχείρηση, καθιστά βεβαιότητα το ότι οι αρχές της Τουρκίας γνωρίζουν τα πάντα και υποθάλπουν την κατάσταση. Οι τουρκικές αρχές γνωρίζουν πολύ καλά ποιοί είναι οι δουλέμποροι, αλλά δεν συλλαμβάνουν κανέναν διότι πολύ απλά θέλουν να ξεφορτωθούν τους μετανάστες, αφού πρώτα τους απομυζήσουν. Ένα πλαστό διαβατήριο κοστίζει από 500-1.000 δολάρια, και από αυτά 10% ως 20% παίρνει ως προμήθεια η τουρκική αστυνομία, όπως βεβαιώνει ο Halil Nebiler, συγγραφέας του έργου «Η πολιτική οικονομία της τουρκικής μαφίας». Το τουρκικό λιμενικό τους συνοδεύει από απόσταση μέχρι τα ελληνικά χωρικά ύδατα, ως προπομπός-ανιχνευτής και αφ’ ετέρου για να σιγουρευτεί ότι έφυγαν.
Οι αμοιβές των Τούρκων δουλεμπόρων ποικίλλουν αναλόγως της χώρας προέλευσης των μεταναστών. Οι τιμές αρχίζουν από 1.000 ευρώ και φθάνουν τις 3.000 το άτομο. Αν σε ένα σαπιοκάραβο μαζευτούν για την Ελλάδα 50 ή 30 λαθρομετανάστες, καταλαβαίνουμε για τι ποσά μιλάμε. Οι Toύρκοι δουλέμποροι, στις περιπτώσεις μαζικών μεταφορών χρησιμοποιούν παλιά και σάπια πλοιάρια για την μεταφορά των λαθρομεταναστών στα ελληνικά νησιά, ένα ταξίδι 5 ή 10 το πολύ μιλίων. Αν υπολογιστεί ότι το σύνηθες κόμιστρο που πληρώνουν οι λαθρομετανάστες είναι 1.500 δολάρια και σε ένα τέτοιο καρυδότσουφλο στοιβάζονται 30 ή και 50 άτομα, τότε από ένα τέτοιο ταξίδι μίας ή δύο ωρών, οι δουλέμποροι βγάζουν 45.000 ή 75.000 δολάρια αντίστοιχα.
Οι καταθέσεις Ελλήνων αξιωματικών του Λιμενικού, είναι αποκαλυπτικές, θάβονται όμως για να μην ενοχληθούν οι αντιρατσιστές, προοδευτικοί, πλασιέ της πολυφυλετικής κοινωνίας και λοιπές «δημοκρατικές» δυνάμεις. Καταθέτει σχετικά τέως λιμενάρχης μεγάλου νησιού μας: «Η διακίνησή των λαθρομεταναστών γίνεται με την βοήθεια Τούρκων λιμενικών. Τα τουρκικά περιπολικά σκάφη λειτουργούν ως ανιχνευτές των παράνομων σκαφών που μεταφέρουν λαθρομετανάστες, παραβιάζοντας σε πολλές περιπτώσεις τα ελληνικά χωρικά ύδατα. Συχνά, τουρκικά αλιευτικά σκάφη λειτουργούν ως ανιχνευτές της κίνησης γύρω από ελληνικά λιμάνια, δίνοντας σήμα την κατάλληλη στιγμή στα σκάφη που μεταφέρουν λαθρομετανάστες να ξεκινήσουν την διαδρομή τους. Διεξάγουμε πόλεμο με απίστευτες διαστάσεις, η κατάσταση είναι δραματική. Άνθρωποι των τουρκικών αρχών ασφαλείας (αστυνομία, MIT) είναι αναμεμειγμένοι σε αυτή την ιστορία παρέχοντας σχετική πληροφόρηση στους δουλέμπορους».
Η βιομηχανία της λαθρομετανάστευσης υπολογίζεται σε τουλάχιστον 8 δις. Δολάρια το έτος στη Τουρκία σύμφωνα με έκθεση της Τουρκικής αστυνομίας που είδε το φως πριν από μερικούς μήνες. Μάλιστα οι ίδιες εγκληματικές ομάδες που δραστηριοποιούνται σε αυτό το τομέα κατέχουν και τη διακίνηση των ναρκωτικών ουσιών και στην ουσία το οργανωμένο έγκλημα σε αυτή τη χώρα μπορεί να χαρακτηριστεί ως πολυσυλλεκτικό, πολυπλόκαμο και κατά βάση ενιαίο ως προς τη δομή του και τις λειτουργίες του.
Οι «Τιμές» διάβασης του Αιγαίου από τις Μικρασιατικές ακτές, συχνά ένα ταξίδι μερικών λεπτών κοστίζει από 2.000 έως 5.000 Δολάρια, ενώ για διαδρομές από τη Τουρκία στην Βόρεια Ευρώπη αγγίζει μέχρι και τα 15.000 Δολάρια. Οι μετανάστες που προέρχονται από τις Αφρικανικές χώρες, φθάνουν στη Σμύρνη, Κωνσταντινούπολη και Μερσίνα μέσω πλοίων ή και αεροπλάνων. Οι Άραβες περνούν τα σύνορα με τη Συρία και οι Ιρανοί , Αφγανοί και Πακιστανοί μέσω των Ιρανικών συνόρων. Αξίζει να αναφερθεί ότι η Τουρκία και το Ιράν δεν έχουν καθεστώς βίζας μεταξύ τους, διευκολύνοντας κατά αυτό τον τρόπο τη μεταφορά ανθρώπων…
Άμα την άφιξη τους στο Τουρκικό έδαφος, οι λαθρομετανάστες οδηγούνται σε κατάλληλα διαμορφωμένες παράνομες αποθήκες ή κτίσματα, στα προάστια των προαναφερθέντων πόλεων. Σε πολλές περιπτώσεις δουλεύουν έναντι ελαχίστων χρημάτων σε μικρές βιοτεχνίες ή στο τουριστικό τομέα έως ότου προετοιμαστεί το ταξίδι προς την Ελλάδα και Ευρώπη. Το μεσοδιάστημα αυτό διαρκεί μέχρι 2 έτη και κατά αυτό τον τρόπο οι μικρομεσαίες Τουρκικές επιχειρήσεις εξασφαλίζουν μεγάλη μείωση του εργατικού κόστους.
Σύμφωνα με τις απόρρητες εκθέσεις των ελληνικών και ευρωπαϊκών αρχών ασφαλείας, τα βασικά σημεία αναχώρησης σκαφών με λαθρομετανάστες από Τουρκία είναι τα εξής: Ayvalik, Ayvacik, Izmir, Kusadasi, Foca, Alacati, Sigacik, Didim, Bodrum, Datca, Marmaris, Bozburuk. Οι σύγχρονοι δουλέμποροι συνεχίζουν τη χρυσοφόρα επιχείρηση που έχουν στήσει στο Αιγαίο μεταφέροντας μαζικά χιλιάδες πρόσφυγες έναντι αδράς αμοιβής, αφού έχουν εξασφαλισμένη την ανοχή, αν όχι και τις ευλογίες των τουρκικών αρχών. Το κύκλωμα διακίνησης λαθρομεταναστών προς τη Λέσβο δρα στην περιοχή Μπαλικεσίρ, υπογραμμίζεται στις απόρρητες εκθέσεις των διωκτικών αρχών. Και σημειώνεται πως η «μίζα» για τους Τούρκους λιμενικούς ανέρχεται στο 30% με 40% επί του συνόλου των 3.000 δολαρίων ΗΠΑ που δίνει κάθε μετανάστης στους δουλεμπόρους για να τους περάσει από την Τουρκία στην Ελλάδα… H Ελλάδα και η Ιταλία, όπως διαπιστώνεται σε εκθέσεις των ελληνικών και ευρωπαϊκών Αρχών Ασφαλείας, αποτελούν τα σημαντικότερα διαμετακομιστικά κέντρα για τους λαθρομετανάστες που φθάνουν από τη Μέση Ανατολή, την Ασία και σε αρκετές περιπτώσεις τα τελευταία χρόνια από χώρες της Αφρικής.
Οι «καραβιές» των προσφύγων ξεκινούν συνήθως από τα τουρκικά παράλια και τις χώρες της M. Ανατολής, ενώ αρκετούς από τους λαθρομετανάστες «αδειάζουν» στα ελληνικά νησιά. Όσοι θέλουν να φθάσουν σε χώρες της Δυτικής Ευρώπης και κυρίως στη Γερμανία κρύβονται σε νταλίκες που ταξιδεύουν με πλοία της γραμμής από Πάτρα και Ηγουμενίτσα στην Ιταλία. Την «πολυεθνική του σύγχρονου δουλεμπορίου» αποτελούν δύο μεγάλα τουρκικά δίκτυα με βάση την Κωνσταντινούπολη και τη Σμύρνη, ενώ οι «εγκέφαλοι» κινούν τα νήματα από την Άγκυρα και προωθούν μαζικά τους λαθρομετανάστες στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Στην Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, οι λαθρομετανάστες συγκεντρώνονται στην περιοχή Κουμ Καπί και από εκεί μεταφέρονται στην περιοχή Γεσίλκιοι.
Στην Κωνσταντινούπολη μένουν σε ενοικιαζόμενα σπίτια 40 με 50 άτομα μαζί (συνήθως λευκοί) έως ότου βρεθεί το μέσο να φύγουν για την Ευρώπη, κυρίως για Γερμανία, πληρώνοντας 3.000-4.000 δολάρια. Στη Σμύρνη οι λαθρομετανάστες συγκεντρώνονται στην περιοχή Μπασμάν, κοντά στο ζωολογικό κήπο, και μένουν σε δύο ξενοδοχεία. Όπως τονίζει αξιωματικός του Λιμενικού, «οι δουλέμποροι περνούν όσους έχουν χρήματα με ταχύπλοα ή αλιευτικά σε κάποιο ελληνικό νησί του ανατολικού Αιγαίου (συνήθως στη Λέσβο, στη Χίο, στη Σάμο, στο Αγαθονήσι, στο Φαρμακονήσι, στην Κω και στη Σύμη).
Το Τουρκικό κράτος μεγαλέμπορος ναρκωτικών.
Γι’ αυτήν την όψη μιλάει ο Χουσεΐν Μπαΐμπασίν, μεγαλομαφιόζος της Τουρκίας, κουρδικής καταγωγής: «Τα πρώτα χρόνια μετά το 1980, την περίοδο της ρωσικής εισβολής, τα πράγματα πήγαιναν άσχημα στο Αφγανιστάν. Η παραγωγή ηρωίνης είχε πέσει αλλά, όταν αποσύρθηκαν οι Ρώσοι, ο καθένας έκανε ό,τι ήθελε. Το προϊόν έφτανε [στην Τουρκία] πρώτα μέσω Ιράν στην περιοχή του τουρκικού Κουρδιστάν. Στα σύνορα, τη μεταφορά αναλάμβανε ο τουρκικός στρατός… Υπάρχουν αεροπορικές εταιρείες που ελέγχονται από το τουρκικό κράτος, όπως στο παρελθόν η Turkish Airlines, των οποίων τα αεροπλάνα χρησιμοποιούνται ειδικά γι’ αυτό το σκοπό…
Από τότε [μετά το 1991] η ηρωίνη διακινείται από μία πύλη εξόδου στη θέση Μαζάρ ι Σαρίφ και φθάνει στα σύνορα με το Ουζμπεκιστάν και το Τουρκμενιστάν μέσω της περιοχής του στρατιωτικού διοικητή Ντοστούμ, ο οποίος συνεργάζεται με την Τουρκία. Από ‘κει το προϊόν πετάει προς την Τουρκία ή τη Ρωσία. Η Τουρκία στέλνει στον Ντοστούμ μεγάλα αεροπλάνα με αγαθά που έχει ανάγκη… Για να παρασκευαστεί ένας τόνος ναρκωτικών χρειάζονται είκοσι τόνοι άλλων υλών, νερό, ασβέστιο κ.λπ. Εάν υπολογίσουμε το σύνολο, τότε μιλάμε για υλικά πολλών χιλιάδων τόνων. Από την Τουρκία φεύγουν μεγάλα αεροπλάνα που τα μεταφέρουν στο Αφγανιστάν…»
Αυτά και άλλα πολλά αναφέρονται για τις δραστηριότητες του πολιτικοστρατιωτικού κατεστημένου της Τουρκίας.
Άντλησα τις πληροφορίες από το βιβλίο, των Φρανκ Μπόφενκερκ – Γιουτζέλ Γεσιλγκόζ, Η Τουρκική Μαφία, μετάφραση από τα ολλανδικά: Μαρία Ιωσηφίδου, Μαργαρίτα Μπονάτσου, εκδ. Καστανιώτη, Αθήνα, 1999. Το εξαιρετικό αυτό βιβλίο πέρασε μάλλον απαρατήρητο στην Ελλάδα (δεν αναφέρεται καν στον διαδικτυακό τόπο του εκδοτικού οίκου!), ίσως λόγω της μονομερούς ελληνικής φιλίας προς το μαφιόζικο– πολιτικοστρατιωτικό κατεστημένο της Τουρκίας. Γραμμένο από τον Frank Bovenkerk, που είναι καθηγητής της Εγκληματολογίας στο Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης, και τον Yesilgoz, που είναι συνεργάτης του Εγκληματολογικού Ινστιτούτου Willem Pompe της Ουτρέχτης, εκδόθηκε στην Ολλανδία το 1998. Οι συγγραφείς αναλύουν τις παραδοσιακές σχέσεις του τουρκικού κράτους με τον υπόκοσμο, ήδη από την εποχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και φτάνουν μέχρι σήμερα.
Ο Χουσεΐν Μπαϊμπασίν (γεννημένος το 1956 στην επαρχία του Ντιαρμπακίρ) καταγόταν από οικογένεια μεγαλοκτηματιών που είχε πλουτίσει από το εμπόριο οπίου, το οποίο μετέφεραν από το Αφιόν στο Ιράν και το αντάλλασσαν εκεί με χρυσό και σκληρό συνάλλαγμα. Έτσι δεν είναι καθόλου τυχαίο που συνήψε στενές σχέσεις με τον τουρκικό υπόκοσμο και εξελίχτηκε, συν τω χρόνω, σε νονό της τουρκικής μαφίας. Τα προβλήματα άρχισαν όταν αντιλήφθηκε ότι δεν ήταν οι μεγαλονονοί εκείνοι που ήλεγχαν τις εγκληματικές δραστηριότητες στην Τουρκία, αλλά το τουρκικό πολιτικοστρατιωτικό κατεστημένο. [Ο Μπαϊμπασίν αναφέρει συχνά ονόματα όπως εκείνα του σημερινού προέδρου Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ, του πρωθυπουργού Μπουλέντ Ετσεβίτ, του υπουργού Εξωτερικών Ισμαήλ αλλά και της τέως πρωθυπουργού Τανσού Τσιλέρ, σε σχέση με εγκληματικές δραστηριότητες, για να μην μιλήσουμε για υπουργούς, βουλευτές, αστυνομικούς, στρατιωτικούς…] Μία άλλη πηγή προβλημάτων για τον Μπαϊμπασίν αποτέλεσε η από πλευράς του συνειδητοποίηση του κουρδικού προβλήματος και η βοήθεια που προσέφερε σε κουρδικές οργανώσεις. Γι’ αυτό το λόγο, όπως ισχυρίζεται, κυνηγήθηκε από το τουρκικό κράτος.
Ο Μπαϊμπασίν έχει συλληφθεί αρκετές φορές και εκτός Τουρκίας – στην Αγγλία παρέμεινε φυλακισμένος για τέσσερα χρόνια, ενώ συνελήφθη και στην Ολλανδία, αφέθηκε ελεύθερος και αργότερα συνελήφθη ξανά. Οι συγγραφείς του βιβλίου τον συνάντησαν στις ολλανδικές φυλακές και συζήτησαν μαζί του για 40 συνολικά ώρες.
Πόσο αξιόπιστες, όμως, είναι οι πληροφορίες που έδωσε στους συγγραφείς ο Μπαϊμπασίν; Όπως αναφέρουν οι ίδιοι, «… η εξιστόρηση των γεγονότων [από τον Μπαϊμπασίν] συμπίπτει με εκπληκτικό τρόπο με την εξέλιξη του οργανωμένου εγκλήματος στην Τουρκία… του οποίου αποτελεί αναμφίβολα τη ζωντανή έκφραση. Το καλύτερο κριτήριο για να εκτιμήσουμε την αξιοπιστία ενός μάρτυρα είναι να διασταυρώσουμε τα γεγονότα, στα οποία αναφέρεται, και την ερμηνεία τους, με πληροφορίες από άλλες πηγές, πράγμα που ισχύει στην περίπτωση αυτή».
Το «Δόγμα Οζάλ» φαίνεται πως βρίσκεται σε πλήρη εκτέλεση με δραματικές και ολέθριες συνέπειες, για το μέλλον της Πατρίδος μας.
Αν λοιπόν ευοδωθούν τα επεκτατικά σχέδια της Τουρκίας -σε συνεργασία με τους υπερασπιστές των «ανθρωπίνων δικαιωμάτων» Γερμανούς και Αμερικανούς και με την αμέριστη στήριξη διαφόρων εγχώριων υπερασπιστών τους- τότε θα εμφανιστεί η δυνατότητα για τη διεκδίκηση μιας αυτόνομης περιοχής της Ροδόπης ή, στην καλύτερη για την Τουρκία περίπτωση, της Δημοκρατίας της Ροδόπης, που θα περιλαμβάνει πληθυσμούς από τις δύο πλευρές των συνόρων…
