Χρήστες OnLine

Τρίτη, 13 Αυγούστου 2013

ΤΟ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟ ΠΡΟΦΙΛ ΤΩΝ ΑΣΤΩΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΩΝ, Ή ΑΠΟ ΠΟΥ ΠΗΓΑΖΕΙ Η ΛΑΘΡΟΛΑΓΝΕΙΑ ΤΟΥΣ

Γράφει ο Νικόλαος Παπαδιονυσίου
Πόσο θλιβερή στ’ αλήθεια μπορεί να είναι μια προσωπικότητα, όταν η κοινωνική της θέση, οι δραστηριότητες και ο γενικότερος τρόπος ζωής της, είναι εκ διαμέτρου αντίθετα από αυτά που  πρεσβεύει και διατυμπανίζει. Από πόσο άγχος και αγωνία μπορεί να διακατέχεται προκειμένου να πείσει αυτήν καθεαυτή την ύπαρξη της, ότι συνειδητά εννοεί τα ιδεολογήματα που προβάλει.

Ειλικρινά πόσο συμπλεγματικό και άηθες είναι το άτομο που καθημερινά βιώνει μια κρίση ταυτότητας που οδηγεί σ’ ένα γενικότερο υπαρξιακό πρόβλημα.

Για έναν όμως ουδέτερο παρατηρητή αυτό το συνεχώς διογκούμενο πρόβλημα, μπορεί να αποτελέσει και την ερμηνεία και αιτιολόγηση μιας αλλοπρόσαλλης, ανερμάτιστης και ανακόλουθης εχθρικής συμπεριφοράς. Μίας συμπεριφοράς που συγκλίνει προς την ισοπέδωση, τον εκφυλισμό και την παρακμή.

Αλλά ας μιλήσουμε συγκεκριμένα.
Πραγματικά είναι δραματικό και ψυχοφθόρο να διακηρύσσει κάποιος προλεταριακές φανφάρες, αφ ης στιγμής ο ίδιος είναι πολύ αστός για να τις πιστέψει.