Χρήστες OnLine

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εκτελεσεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εκτελεσεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 2 Σεπτεμβρίου 2009

ΤΟ ΤΡΑΓΙΚΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΣΜΥΡΝΗΣ απο τους τουρκους φονιαδες



ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟΦΙΑ

ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ

Του έβγαλαν με ξιφολόγχη τα μάτια, του έκοψαν τ’ αυτιά και τη γλώσσα. Τον έσυραν από τα γένεια και τα μαλλιά. Γύρω απ’ το σώμα του έστησεν η απάνθρωπη, η αφάνταστα βάρβαρη τουρκική μανία τον πιο φρικτό χορό.

Δεν άφησαν τίποτε το σκληρό και το εξευτελιστικό που να μην το κάμουν στο αφανισμένο και μισοσκοτωμένο κορμί του Χρυσοστόμου.


Κι εσύρθηκεν έτσι, ως τους Ικί-Τσεσμέ, ο γέρων Μητροπολίτης Σμύρνης, κατακομματιασμένος. Από το κορμί του, εκεί, το μεθυσμένο από κτηνωδία πλήθος πήρε ένα κομμάτι της σάρκας του Χρυσοστόμου για φυλακτό ματωμένο. Το κεφάλι του με βγαλμένα τα μάτια, κομμένα τ’ αυτιά και τη γλώσσα, με τα γένεια ξεριζωμένα και μαύρο από το ξύλο, αιματοστάλαχτο το έμπηξαν στην πατερίτσα του και η πομπή μαινόμενη από βλαστήμιες και σαρκασμό, το περιέφερε στους Τουρκομαχαλάδες.

Ο Χρυσόστομος (Καλαφάτης) γεννήθηκε το 1867 στην Τρίγλια της Βιθυνίας, στην Προποντίδα. Ήταν γιος του Νικολάου Καλαφάτη και της Καλλιόπης Λεμωνίδου, οι οποίοι απέκτησαν συνολικά 8 παιδιά, 4 αγόρια και 4 κορίτσια.

Ο πατέρας του ήταν νομομαθής και αντιπροσώπευε συμπολίτες του ενώπιον των τουρκικών δικαστηρίων.

Επίσης, αναμιγνυόταν στα κοινά και εκλεγόταν δημογέροντας.
Η μητέρα του ήταν ευλαβής χριστιανή και αναφέρεται ότι τον είχε τάξει στην Παναγία....

συνέχεια εδώ

Πηγή: Greekalert

Παρασκευή 28 Αυγούστου 2009

Τους εκτέλεσαν εν ψυχρώ και τους έθαψαν στην αυλή τους


Ενα ακόμα δράμα της τουρκικής εισβολής έφτασε χθες στο τέλος του.

Τριανταπέντε χρόνια μετά φίλοι και συγγενείς κήδεψαν την οικογένεια Μέτσιου που δολοφονήθηκαν εν ψυχρώ από Τούρκους στρατιώτες. Το έγκλημα διαπράχθηκε ενώ ο Μελής, η Μαρία και τα ανήλικα παιδιά τους Κύπρος και Παναγιώτα βρίσκονταν στο σπίτι τους στη Λάπηθο. Τα οστά των μελών της οικογένειας ταυτοποιήθηκαν πρόσφατα με τη μέθοδο του DΝΑ.

Τότε, μετά την εισβολή και την είσοδο των Τούρκων στη Λάπηθο επικρατούσε ένα χάος. Οι κάτοικοι προσπαθούσαν να γλυτώσουν και να απομακρυνθούν. Λόγω κάποιων προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζαν τα δύο ανήλικα παιδιά της οικογένειας ήταν καθηλωμένοι στο σπίτι. Έτσι στάθηκε αδύνατο να απομακρυνθούν από το χωριό και αποφάσισαν να μείνουν.


Αξίζει να σημειωθεί ότι η περίπτωση της οικογένειας Μελή και Μαρίας Μέτσιου δεν βρισκόταν στον κατάλογο των αγνοουμένων. Όπως ανέφερε παλαιότερα η αδελφότεχνη του Μελή Αντρούλα Πετρίδου, το σπίτι της οικογένειας ήταν πιο μακριά από τους υπόλοιπους και δεν μπόρεσε κάποιος να επικοινωνήσει μαζί τους.

Τότε όλοι πίστευαν ότι έφευγαν από τα σπίτια τους και ότι όταν τελείωναν οι φασαρίες θα επέστρεφαν. Όταν έφυγε ο κόσμος από το χωριό και βρήκαν ασφαλή καταφύγιο μερικοί Λαπηθιώτες υποστήριξαν ότι φεύγοντας άκουσαν πυροβολισμούς από το σπίτι της οικογένειας Μέτσιου.

Μάλιστα υπάρχουν μαρτυρίες ότι χωριανοί μετέβησαν στο σπίτι όπου και είδαν θαμμένα στην αυλή τα τέσσερα μέλη της οικογένειας. Τα πτώματα των μελών της οικογένειας Μέτσιου θάφτηκαν πρόχειρα στην αυλή της οικίας τους και αργότερα έσκαψαν λάκκο και τα έριξαν μέσα. Οι συγγενείς της οικογένειας επισκέφθηκαν το σπίτι, μετά τη διάνοιξη των οδοφραγμάτων. Στο σπίτι σήμερα διαμένουν έποικοι οι οποίοι ενημέρωσαν τους συγγενείς ότι στην αυλή βρήκαν ανθρώπινα οστά. Η διαπίστωση έγινε κατά τη διάρκεια εκτέλεσης οικοδομικών εργασιών στο σπίτι, και ακολούθως ενημερώθηκε η λεγόμενη «Αστυνομία» όπου παρέλαβαν τα οστά. Αργότερα έγινε η ταυτόποιηση και ήρθε η λύτρωση για τους συγγενείς έστω και 35 χρόνια μετά.

ΣΤΟ ΧΩΜΑ ΠΟΥ Ο ΙΔΙΟΣ ΠΟΤΙΖΕ...






ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ από 90 είναι σύμφωνα με το δήμαρχο Λαπήθου Άθω Ελευθερίου, οι Λαπηθιώτες φονευθέντες και αγνοούμενοι της τουρκικής εισβολής.

Εκφωνώντας τον επικήδειο στην κηδεία της οικογένειας Μέτσιου ο κ. Ελευθερίου είπε πως οι μισοί από αυτούς ήταν άμαχοι που δολοφονήθηκαν αναίτια τις μέρες που εισέβαλαν οι Τούρκοι στη Λάπηθο σε περίοδο εκεχειρίας.

«Το χώμα που ο ίδιος ο Μελής καλλιεργούσε και πότιζε, έμελλε να σκεπάσει τα άψυχα σώματα του ιδίου, της συζύγου και των δυο τους παιδιών. Η λεμονιά που ο ίδιος φύτεψε και ανέστησε, έμελλε να τους χαρίζει τον ίσκιο και την ευωδιά των λεμονανθών της, αφού κανένας από τους οικείους του δεν μπορούσε να πλησιάσει για να εναποθέσει έστω και ένα λουλούδι στον τάφο τους», ανέφερε. Ο κ. Ελευθερίου τόνισε επίσης ότι η Τουρκία πρέπει να λογοδοτήσει και να πληρώσει γι’ αυτές τις βαρβαρότητες και πρέπει επιτέλους να δώσει όλες τις πληροφορίες που έχει στα αρχεία της για τους αγνοούμενους και φονευθέντες.

Πηγή:infognomonpolitics

Πέμπτη 20 Αυγούστου 2009

Τα διάτρητα κρανία καταμαρτυρούν τις εκτελέσεις


Στην Τουρκία όλη η ευθύνη των εκτελέσεων

Συγκλονίζει η θέα των λειψάνων στο ανθρωπολογικό εργαστήριο. Σήμα κατατεθέν των Τούρκων οι εκτελέσεις με χαριστική βολή στο κρανίο.

ΑΤΤΙΛΑΣ
Εφάρμοζε εθνικό ξεκαθάρισμα


Συγκλονίζει την ψυχή κάθε Ελληνοκύπριου πατριώτη η φοβερή αποκάλυψη τής εν ψυχρώ δολοφονίας των πέντε αιχμαλώτων στα υψώματα του Τζιάους. Οι Αντωνάκης Κορέλλης, Πανίκος Νικολάου, Χριστόφορος Σκορδής, Ιωάννης Παπαγιάννης και Φίλιππος Χατζηκυριάκου εκτελέστηκαν με χαριστική βολή στο κρανίο από τους εισβολείς και τους Τουρκοκυπρίους μουτζαχίτ.


Τα παιδιά της Κύπρου έπεσαν στις ερπύστριες των τανκς του Αττίλα και στους φανατικούς Τουρκοκυπρίους μουτζαχίτ που ήθελαν να ξηλώσουν καθετί ελληνικό από την κατεχόμενη γη μας. Τα παιδιά της Κύπρου έδωσαν και την τελευταία σφαίρα πριν πέσουν αιχμάλωτοι στις σιδερόφρακτες ορδές του Αττίλα, που προέλαυναν προς την Αμμόχωστο, μετά που η γραμμή της Μιας Μηλιάς έσπασε.
Είναι γνωστό ότι τα τάγματα της Εθνοφρουράς διατάχθηκαν να καταλάβουν τους θύλακους για να μπορεί να οργανωθεί παλλαϊκή άμυνα εναντίον των εισβολέων χωρίς φόβο από τα μετόπισθεν. Στις μάχες που ακολούθησαν δύο περιοχές αντιστάθηκαν λυσσαλέα. Η περιοχή Τζιάους και η περιοχή Κοκκίνων. Ήταν οι δύο κύριες σφηκοφωλιές της ΤΜΤ που γνώριζε και υπηρετούσε τα διχοτομικά σχέδια της Τουρκίας σε βάρος της πατρίδας μας. Η μάχη του Τζιάους υπήρξε σκληρή και ανελέητη. Υπήρχαν απώλειες και από τις δύο πλευρές και οι Τουρκοκύπριοι κατάφεραν να κρατήσουν μέρος του θυλάκου.

Σε αυτό το κλίμα, με το ολοκαύτωμα να είχε προηγηθεί στη Λάπηθο - Καραβά, στην ίδια την Κερύνεια με τις ομαδικές εκτελέσεις στρατιωτών και αμάχων, στο πέρασμα του Μπέλαπαϊς και αλλού ήταν φυσικό να αναμένεται λυσσαλέα τουρκική αντίδραση και βαρβαρότητες κατά την προέλαση.

Η αλήθεια του Κονούκσεβερ

Ο Τούρκος ανταποκριτής Ερκίν Κονούκσεβερ λέγει εν πολλοίς την αλήθεια. Ο τουρκικός στρατός συνέλαβε τους αιχμαλώτους και τους παρέδωσε σε Τουρκοκυπρίους της ΤΜΤ για εκτέλεση.

Η επιμονή του πολεμικού ανταποκριτή τις τελευταίες μέρες ότι φωτογράφισε και την ταφή μπορεί να έχει στοιχεία αλήθειας. Το πρόχειρο θάψιμο στην περιοχή έγινε επιτόπου για να ακολουθήσει σε κατοπινό στάδιο η απόρριψη στο πηγάδι που ήταν βαθύτερο και πιο ασφαλές για απόκρυψη στοιχείων.
Ποιος έδειξε το πηγάδι στις Αρχές διερεύνησης; Η έρευνα έγινε βάσει της μαρτυρίας του Κονούκσεβερ και βάσει άλλων μαρτυριών από το Τζιάος και την Επηχώ. Η γυναίκα του Κορέλλη αναγνώρισε σε μία από τις δώδεκα φωτογραφίες να συνοδεύει όρθιος τον άντρα της ένας συντοπίτης τους Τουρκοκύπριος. Ήταν δηλαδή σίγουρα εκεί Τουρκοκύπριοι συνοδοί του τουρκικού στρατού όταν προέλαυνε και ξεκαθάριζε τις περιοχές από τους Ελληνοκύπριους πατριώτες.

Η αποκάλυψη των Τ/κ της Βασίλειας

Τουρκοκύπριοι της Βασίλειας, από τις λίγες οικογένειες του χωριού, μας αποκάλυψαν τη μακάβρια και χυδαία μέθοδο που χρησιμοποίησαν οι Αττίλες για εκτελέσεις άμαχων αντρών. Όποιον συναντούσαν στην περιοχή της Κερύνειας τον καλούσαν να κατεβάσει το παντελόνι και αν είχε περιτομή του χαρίζονταν αν όχι εκτελείτο επιτόπου.

Τέλειο εθνικό ξεκαθάρισμα του ελληνικού χριστιανικού πληθυσμού και προσπάθεια από τότε για τη δημιουργία τουρκικού κράτους στα σπλάχνα της Κύπρου.
Οι άντρες του 256 τ.π που έπεσαν προδομένοι στα χέρια του Αττίλα εκτελέστηκαν, μας αποκαλύπτουν οι ίδιες πηγές Τουρκοκυπρίων. Όσους επιβίωσαν της αιματηρής μάχης τους κράτησαν όλη νύκτα δεμένους στα δέντρα και το πρωί τους εκτέλεσαν με χαριστική βολή. Ήταν, λένε οι πηγές, οι εκτελεσμένοι γύρω στα 20 άτομα. Κακοποιημένοι, φοβισμένοι και φρικτά μόνοι στα χέρια βαρβάρων. Ακόμη και Τουρκοκύπριοι τους λυπήθηκαν και απόλειψαν το «μυστικό». Ο στρατός μας κρατούσε με δυσκολία την κορυφή Κόρνος του Πενταδακτύλου και διευκόλυνε τα τμήματα να απεγκλωβιστούν. Εκεί το πυροβολικό μας έδωσε την απέλπιδα μάχη, με τα παλικάρια του να πέφτουν το ένα μετά το άλλο επί των πυροβόλων τους. Εκεί η ηρωική 181 ΜΠΠ έγραψε κυπριακή ιστορία.

Προκλήθηκαν οι εκτελέσεις;

Το βασανιστικό ερώτημα είναι κατά πόσο οι εκτελέσεις προκλήθηκαν από ελληνικά λάθη. Στους νεότερους κάποιοι επιλέγουν να στέλνουν συγκεχυμένα μηνύματα για να παρουσιαστεί η δική μας προσέγγιση στο θέμα ως εθνικιστική και μονόπλευρη.
Στις μάχες της Λεύκας, Καζιβερών, Ελιάς η Εθνοφρουρά είχε απώλειες. Οι Τουρκοκύπριοι και οι Γιουρούκηδες των περιοχών αυτών αντέταξαν σημαντική αντίσταση γιατί άκουγαν και έβλεπαν τον τουρκικό στρατό εισβολής να διευρύνει το προγεφύρωμά του και να αγγίζει τις περιοχές τους. Μετά από μάχη εκ του συστάδην, ο ηρωικός 3ος λόχος του 256 τ.π. ανέβηκε εφαρμόζοντας πυρ και κίνηση στον Αθίσαλλο και πλεύρισε τα 30 τουρκικά πυροβόλα. Εκεί οι απώλειες ήταν φοβερές.

Με τη βοήθεια πυροβολικού ο θύλακος έπεσε παρά την κάλυψε που έτυχε από την τουρκική αεροπορία. Η συμπεριφορά των Ελληνοκυπρίων στρατιωτών έναντι όλων των αιχμαλώτων ήταν άψογη. Ουδείς εκτελέστηκε και καμία Τουρκοκύπρια δεν εξευτελίστηκε και μειώθηκε όπως έκανε ο τουρκικός στρατός και οι Τουρκοκύπριοι μουτζαχίτ αλλού. Το ίδιο και στο Περιστερωνάρι, στα Καζιβερά και την Ελιά.
Στην Ελιά, μάλιστα, όπου το τάγμα έχασε πέντε από τους καλύτερους στρατιώτες του που πυροβολήθηκαν πισώπλαστα, δόλια από Τούρκους μαχητές που εκδήλωσαν πρόθεση να παραδοθούν δεν υπήρξε αντεκδίκηση. Οι Τουρκοκύπριοι μαχητές παραδόθηκαν μεσούσης της μάχης σε ειρηνευτές που τους μετέφεραν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης στη Λεμεσό.

Έτσι οι εκτελέσεις των Τούρκων δεν μπορούν να δικαιολογηθούν ως προκληθήσες. Η Τουρκία εκτελούσε την Κύπρο στο κάθε της βήμα προελαύνοντας στη γη μας. Οι εκτελέσεις που έγιναν από την ελληνική πλευρά ήταν πράξεις ατάκτων και μη ενταγμένων στα επίσημα σώματα,ενώ οι εκτελέσεις του τουρκικού στρατού ενέπιπταν στο σχέδιο εθνικού ξεκαθαρίσματος.

Τι δείχνει το ανθρωπολογικό εργαστήρι

Το 80% των ταυτοποιημένων λειψάνων φέρει σημάδια εκτέλεσης,αποκαλύπτουν οι άνθρωποι που είναι σε θέση να γνωρίζουν καλά τη δουλειά που γίνεται. Το πιο χαρακτηριστικό είναι ο πυροβολισμός στο κρανίο που φαίνεται διάτρητο από τη χαριστική βολή.

Στο μεταξύ,αυξάνονται καθημερινά οι ταυτοποιήσεις λειψάνων από το ανθρωπολογικό εργαστήριο. Με μεγάλη επιμέλεια με διπλούς και τριπλούς ελέγχους στήνεται κομμάτι - κομμάτι η αλήθεια της κυπριακής τραγωδίας.

Μέχρι στιγμής έχουν ταυτοποιηθεί 107 λείψανα αγνοουμένων.

Η δουλειά που απομένει είναι τεράστια. Στα κατεχόμενα αυτή τη στιγμή γίνονται εκταφές σε τέσσερις περιοχές και σημαντικά ευρήματα έρχονται στο φως. Σε κάποιες άλλες περιπτώσεις οι προσπάθειες δεν στέφονται με επιτυχία, αλλά υπάρχει διάθεση να ριχτεί φως και να βγει στην επιφάνεια η αλήθεια.

Οι όροι εντολής της ΔΕΑ είναι περιοριστικοί. Αναζητούνται τα λείψανα των χαμένων και όχι ο τρόπος και οι συνθήκες θανάτου. Η βαρβαρότητα του εισβολέα συγκαλύπτεται κάτω από την επιστημονικότητα της έρευνας, όμως δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που ακόμη και οι ερευνητές δάκρυσαν στο θέαμα. Τα παιδιά της Κύπρου εκτελεσμένα από τον εισβολέα, πεταγμένα σαν σακιά από αλεύρι σε πηγάδια και ομαδικούς τάφους.

Αυτό που ζητούν πρώτιστα οι συγγενείς, δηλώνει στη «Σ» ο πρόεδρος της Επιτροπής Νίκος Θεοδοσίου, είναι η πλήρης διερεύνηση της τύχης των αγαπημένων τους προσώπων. Να ριχθεί φως στις συνθήκες θανάτου των αγνοουμένων που οι σοροί τους ταυτοποιούνται και παραδίνονται προς ταφή στους οικείους τους. Όσο μακάβρια κι αν είναι η σκηνή αυτό που ζητούν οι συγγενείς είναι να μάθουν την πλήρη αλήθεια για το πώς θυσιάστηκε το παιδί τους και ο δικός τους άνθρωπος στα χέρια των Τούρκων ή στο πεδίο της μάχης.

Μόνο στην κοιλάδα του θανάτου κοντά στο Μπέλαπαϊς 131 σοροί στρατιωτών μας αναμένουν ταυτοποίηση. Γιατί αργούν κάποιοι, γιατί καθυστερεί η διερεύνηση; Για να δώσουμε μήπως κι εμείς εκτελεσθέντες στους Τούρκους και να αμβλυνθούν οι εντυπώσεις; Τα παιδιά της Κύπρου έγιναν βορά των ορνέων στις παρυφές του Πενταδάκτυλου και κάποιοι έλεγαν ψέματα στους συγγενείς ότι θα γυρίσουν. Κάτι γνώριζαν μερικοί που τους έκαναν κρυφά μνημόσυνο για να αναπαυθεί η ψυχή τους.

Καλόγρια σε γυναικείο μοναστήρι είπε στη Χρυστάλλα Κορέλλη πριν από 8 χρόνια: «Καλό του κάνεις, κακό δεν του κάνεις αν του κάνεις μνημόσυνο και βρίσκεται στη ζωή και κακό δεν του κάνεις». Ήθελε έτσι με σοφό τρόπο να τη βοηθήσει να υπερβεί τους ενδοιασμούς της και να κάνει το σωστό.

Πηγή

Δευτέρα 17 Αυγούστου 2009

Εν ψυχρώ δολοφονία υπό το διοικητή της εισβολής


ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΟ ΤΖΙΑΟΣ

Νέα στοιχεία έρχονται στο φως σε σχέση με το έγκλημα στο τουρκικό χωριό Τζιάος, κοντά στην Κυθρέα στις 14 Αυγούστου 1974 και την εν ψυχρώ δολοφονία των πέντε Ελληνοκυπρίων φαντάρων των Αντώνη Κορέλλη 30 ετών από την Κυθρέα, Πανίκου Νικολάου 26 ετών από την Άσσια, Χριστόφορου Σκορδή 25 ετών από το Δάλι και Ιωάννη Παπαγιάννη 24 ετών από την Αγλαντζιά, (ο πέμπτος της φωτογραφίας δεν διακρίνεται καθαρά). Όπως αποκαλύφθηκε χθες η εν ψυχρώ δολοφονία έγινε στην παρουσία του Διοικητή των δυνάμεων εισβολής στην Αμμόχωστο στρατηγού Χακίμ Μπορατάκ.

Υπάρχουν κι άλλες φωτογραφίες

Σύμφωνα με πληροφορίες, πέρα από τη φωτογραφία - σύμβολο που δημοσιεύτηκε πρώτα από τη «Σ» και δείχνει τη σύλληψη των τεσσάρων φαντάρων και ενός ακόμη που δεν διακρίνεται καθαρά, η Λευκωσία κατέχει και άλλες φωτογραφίες, που διακρίνεται μαζί με τους αιχμαλώτους ο στρατηγός Χακίμ Μπορατάκ, ο οποίος ηγήθηκε της κατάληψης της Αμμοχώστου. Ο εντοπισμός των οστών των πέντε αιχμαλώτων σε πηγάδι στο Τζιάος σε μικρή απόσταση από το σημείο σύλληψής τους και η ταυτοποίηση των οστών τους με τη μέθοδο του DNA ανοίγει το δρόμο για καταγγελία της Τουρκίας στο Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης για εγκλήματα πολέμου.

Η ταυτοποίηση έβαλε τέλος στην αγωνία και το δράμα των πέντε οικογενειών, οι οποίες για τρεισήμισι δεκαετίες είχαν επενδύσει όλες τις ελπίδες στις φωτογραφίες που δημοσιεύτηκαν για πρώτη φορά στην εφημερίδα «Μάχη» στις 20 Σεπτεμβρίου 1974.

Η Μαρία Παπαγιάννη

Η αδελφή του Ιωάννη Παπαγιάννη, Μαρία Παπαγιάννη, σε δηλώσεις της ανέφερε: «Ο αδελφός μου για 35 χρόνια ήταν αγνοούμενος, μια λέξη που για 35 χρόνια μας τρυπούσε τα σωθικά, ενώ στην πραγματικότητα είναι ήρωες. Η μάνα μου είναι 82 ετών και ζει, ενώ ήταν με την ελπίδα ότι θα δει κάποια στιγμή το γιο της ζωντανό. Δεν πίστευε ότι οι Τούρκοι θα παραβίαζαν τις συνθήκες για τους αιχμαλώτους και θα τους σκότωναν».

Η σύζυγος του Αντώνη Κορέλλη, Χρυστάλλα, δήλωσε:

«Όταν είδα τη φωτογραφία, ένιωσα μιαν ανακούφιση ότι ο άνδρας μου ήταν ζωντανός και θα επιστρέψει».

Έμεινε να υπερασπιστεί την πατρίδα

Η κ. Χρυστάλλα Κορέλλη θυμήθηκε την τελευταία φορά που συνάντησε το σύζυγό της στην πρώτη γραμμή στο Τζιάος, λίγες ημέρες πριν από τη δεύτερη εισβολή. Όπως είπε, «τον βρήκα στα υψώματα του Τζιάος τον πλησίασα, του είπα επανειλημμένα ότι όλα ήταν προδομένα, να επιστρέψει στο σπίτι και στην οικογένειά μας. Ο ίδιος αρνήθηκε και μου είπε ότι όταν έφευγε εκείνος θα έφευγαν και οι υπόλοιποι, γι’ αυτό μου είπε ότι θα παραμείνει για να κάνει το καθήκον του και να υπερασπιστεί την πατρίδα του».

Την τιμωρία των δολοφόνων του Αντώνη ζήτησε και ο αδελφός του Νίκος Κορέλλης, ο οποίος δήλωσε ότι «υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία, φωτογραφίες ντοκουμέντα και πάρα πολύ υλικό για τους πέντε αιχμαλώτους που παρουσιάζονται γονατιστοί και με τα χέρια ψηλά. Υπάρχουν μαρτυρίες ότι έχουν μιλήσει στο «Μπαϊράκ». Οι Τούρκοι τους συνέλαβαν ζωντανούς, υπάρχουν και άλλες φωτογραφίες που τις έχουν ορισμένοι και δεν τις έδωσαν στη δημοσιότητα για κάποιους λόγους. Σύμφωνα με μαρτυρίες από τους συμπολεμιστές των πέντε ηρώων του Τάγματος 398 Πεζικού πιάστηκαν αιχμάλωτοι όταν έριξαν και την τελευταία τους σφαίρα. Οι οικογένειες των πέντε πεσόντων θα αρχίσουν από αυτή την εβδομάδα να παραλαμβάνουν τα οστά.

Πηγή