18 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1912 ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΧΕΙ ΠΙΑΣΕΙ ΠΑΝΙΚΟΣ... ΚΑΙ ΣΑΝ ΝΑ ΜΗΝ ΕΦΤΑΝΕ ΑΥΤΟ...

ΤΟ ΤΟΡΠΙΛΟΒΟΛΟ 11 ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΙΚΟΥ ΜΑΣ ΝΑΥΤΙΚΟΥ ΜΠΑΙΝΕΙ ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΚΑΙ ΒΥΘΙΖΕΙ ΤΟ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΘΩΡΗΚΤΟ «ΦΕΤΙΧ ΜΠΟΥΛΕΝΤ»
...
Ειναι 18 Οκτωβρίου του 1912 και στην Θεσσαλονίκη οι τουρκοι κατακτητές νοιώθουν την καυτή ανάσα του Ελληνικού Στρατού που απελευθερώνει την μιά μετά την άλλη τις πόλεις της Μακεδονίας. Μέσα σε λίγες μέρες από την Κοζάνη στην Κατερίνη, την Βέροια, την Πτολεμαϊδα, την Νάουσα και σήμερα την Έδεσσα το Αμύνταιο και την Αλεξάνδρεια, πετάει η Στρατιά της Μακεδονίας υπό υον διάδοχο Κωνσταντίνο και υψώνει την γαλανόλευκη...

Σαν να μην έφτανε αυτό στους μπουνταλάδες εκείνη την ημέρα, το ελληνικό τορπιλοβόλο 11 του Πολεμικού Ναυτικού, με καπετάνιο τον υποπλοίαρχο Νικόλαο Βότση μπαίνει στο λιμάνι της Θεσσαλοίκης και σαν μπουρλοτιέρης του 21 στέλνει δύο τορπίλες στα αχαμνά του τουρκικού θωρηκτού «Φετίχ Μπουλέντ» το οποίο και βυθίζει. Το Τορπιλοβόλο μας μπήκε βράδυ στο λιμάνι περνώντας πάνω από τις τουρκικές νάρκες με τις οποίες είχε φραχτεί , εκμεταλευόμενοτο μικρό εκτόπισμά του κι αφού πρώτα είχε κινηθεί μέσα στα αβαθή νερά των εκβολών του Αξιου και αποχωρεί μετά την εκπλήρωση του αντικειμενικού του στόχου χωρίς καμιά απώλεια. Πλησιάζει η μεγάλη Σχόλη του Αη Δημήτρη...

Τους τούρκους τους πιάνει πανικός... ενώ ο ελληνικός πληθυσμός της Θεσσαλονίκης σταυροκοπιέται βλέποντας να πλησιάζει η ημέρα της απελευθέρωσης. Μερικές ημέρες αργότερα στις 9 Νοεμβρίου του 1912 το ίδιο τορπιλοβόλο σκάφος βύθισε τουρκική κανονιοφόρο μέσα στο λιμάνι των Κυδωνιών (Αϊβαλί)

πηγη

11 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΤΟΥ 1912: Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΜΠΑΙΝΕΙ ΝΙΚΗΤΗΣ ΣΤΗΝ ΑΔΟΥΛΩΤΗ ΚΟΖΑΝΗ

...
ΠΕΡΗΦΑΝΑ ΤΟΝ ΥΠΟΔΕΧΕΤΑΙ Η ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 520 ΧΡΟΝΙΑ ΣΚΛΑΒΙΑΣ

Μιά μέρα μετά την ολοκληρωτική νίκη του Ελληνικού Στρατού Θεσσαλίας στο Σαραντάπορο και την νίκη της προωθημένης IV Μεραρχίας απέναντι σε τουρκικές μονάδες στα Σέρβια ο δρόμος για την Μακεδονία με πρώτο σταθμό την Κοζάνη είναι ανοιχτός.

Την 11η Οκτωβρίου 1912 με μπροστάρη το Ιππικό που προελαύνει προς την πόλη ο Ελληνικός Στρατός εκκαθαρίζει σε μάχες γύρω από πόλη υπολοίματα του τουρκικού στρατού και εισέρχεται στην Κοζάνη Ελευθερωτής, της οποίας το ελληνικό στοιχείο παρέμεινε ΑΝΑΛΕΙΩΤΟ καθ' όλη την διάρκεια της σκλαβιάς με ιδιαίτερη προσφορά στις επαναστάσεις του 1790 και του 1821 προσφέροντας στον Αγώνα αμέτρητα παληκάρια και σημαντικούς καπετανέους αμαρτολούς (με τους Λασσάνη, Σωτηρίου, Κασομούλη, Χατζηκωνσταντίνου, Ναουμίδη κ.ά.) ενώ επαναστάτησε μόνη της ξανά το 1878 εγκαθιστόντας τοπική επαναστατική κυβέρνηση υπό τον Μάρκο Σιακαβάρα.

Και όπως αναφέρει ο αείμνηστος Κοζανίτης Β. Σιαμπανόπουλος, η Κοζάνη...

"ΣΤΑΘΗΚΕ όρθια, με τις σημαίες ξεδιπλωμένες να ανεμίζουν την περηφάνια της, ότι πεντακόσια εικοσιτρία χρόνια να υπάρξει αδούλωτη «χωρίς κανένα μιναρέ» που σημειώνει ο Ζαν Λαιν και οι κάτοικοί της παρέμειναν Έλληνες...

ΣΤΑΘΗΚΕ όρθια με ψηλά το κεφάλι των ελπίδων της ότι θα φτάσει η ώρα, ν’ ανασάνει τον αέρα της λευτεριάς. Και μπορεί να μη φύσηξε πάνω από τη Μελούνα με το Μεγάλο Ξεσηκωμό, αλλά φυσομάνησε μέσα σε πέντε μόνο μέρες με τη θύελλα του βαλκανοτουρκικού πολέμου..."