Μεταναστευτικό: Παρατηρητήριο κατά του ρατσισμού - ΚΕΜO

Αφορμή για την ανάρτηση αυτή στάθηκε μια ανακοίνωση από το "Παρατηρητήριο κατά του ρατσισμού και της ξενοφοβίας Ένωση-KEMO" σχετικά με την "εγκληματοποίηση των μεταναστών μέσα από τη νομοθεσία και τη διάδοση του ρατσιστικού λόγου και της βίας". Τα τελευταία χρόνια έχουν πληθύνει οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις αγνώστου πατρότητος και, κυρίως, χρηματοδοτήσεων. Κατά την περιήγηση στις ιστοσελίδες των οργανώσεων ο αναγνώστης θα διαβάσει για μια ακόμη φορά τους κινδύνους που διατρέχουν οι λαθρομετανάστες, για το ρατσισμό και τη ξενοφοβία κλπ, αλλά όχι προτάσεις -όπως θα ήταν φυσικότερο- στην εξεύρεση λύσεων για το πρόβλημα. Μάλιστα, για κάποιες από τις οργανώσεις αυτές δεν υπάρχει καν πρόβλημα. Έτσι, αποφασίσαμε να ψάξουμε λίγο βαθύτερα τις ιστοσελίδες αυτών των ΜΚΟ......

Κατ' αρχάς για τον ρόλο των ΜΚΟ γενικά μπορείτε να διαβάσετε από το Αντίβαρο εδώ ή από την οπτική του Ριζοσπάστη εδώ.

Διαβάζουμε, λοιπόν, σε μια ανακοίνωση του Παρατηρητηρίου:

"Στη ρίζα αυτής της ιδιαίτερα επικίνδυνης κατάστασης βρίσκεται η αδιαφορία για τα πραγματικά δεδομένα‐στοιχεία και η παραπληροφόρηση, καθώς και ο σχεδόν ολοκληρωτικός αποκλεισμός από τη δημόσια σφαίρα, των φωνών της ακαδημαϊκής έρευνας, των φορέων για τα δικαιώματα, αλλά και των ίδιων των μεταναστών, προσφύγων και εθνικών κοινοτήτων".

Αναρωτιόμαστε σε ποιες φωνές ακαδημαϊκών και σε ποια έρευνα αναφέρεται ο συγγραφεύς. Έτσι, επισκεπτόμαστε την ιστοσελίδα του ΚΕΜΟ και αρχικά αναζητούμε τα μέλη του. Μεταξύ αυτών οι πολύ γνωστοί Α. Ηρακλείδης, Τάσος Κωστόπουλος, Ι. Κούρτοβικ. Αναζητώντας κείμενα των ακαδημαϊκών ανακαλύπτουμε τους εξής ενδιαφέροντες τίτλους με το ακόμη πιο ενδιαφέρον περιεχόμενο:

Εμπειρίκος Λ., Σκουλαρίκη Α., Ο "αλυτρωτισμός των Σκοπίων" ή η αποσιωπημένη μειονοτική διάσταση του Μακεδονικού

(Ω, τι σύμπτωση, το "πόνημα" της κας Σκουλαρίκη προβάλλεται κι από εδώ!)

Κτιστάκις Γ., Οι διεκδικήσεις στο Στρασβούργο

Τσιτσελίκης Κ., Για το όνομα των μειονοτικών συλλόγων της Θράκης

Σκουλαρίκη Α., Περί μακεδονισμού και άλλων δαιμονίων

Καρρά Α., Γλυκειά Σταμπούλ

Αξίζει τον κόπο να διαβάσετε τα συμπεράσματα της "ακαδημαϊκής έρευνας". Θα εκπλαγείτε και θα ανησυχήσετε συγχρόνως από τα γραφόμενα ανθρώπων που ανήκουν στην ακαδημαϊκή κοινότητα. Χρήζει ειδικής ανάλυσης το γιατί "φορείς εκπαίδευσης" στρέφονται κατά των θέσεων της ίδιας τους της πατρίδας και του "κοινού αισθήματος", κατηγορώντας την για "εθνικισμό", "ρατσισμό", καταπίεση μειονοτήτων κι άλλα τέτοια φαιδρά, ενώ ταυτόχρονα ανέχονται τον αλυτρωτισμό των γειτόνων ή κωφεύουν και σιωπούν στην καταπίεση των Ελληνικών μειονοτήτων.

Για τους μετανάστες συγκεκριμένα: Αποκλείεται να μην βλέπει ΚΑΝΕΙΣ το πρόβλημα του υπερ-πληθυσμού των λαθρομεταναστών στην πατρίδα μας και να εστιάζουν μόνο στα φαινόμενα ξενοφοβίας και ρατσισμού που φαντασιώνονται. Δεν μπορεί να πιστεύει κανείς ότι τα εκατομμύρια των λαθρομεταναστών (που αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο) θα ζήσουν ευτυχισμένοι στην Ελλάδα κι ότι θα κάνουν κι εμάς ευτυχέστερους. Αποκλείεται να νομίζει κάποιος ότι η μικρή μας χώρα θα μπορέσει να ανταπεξέλθει στο ανθρωπιστικό έργο της περίθαλψης των εκατομμυρίων θυμάτων της φτώχειας και των πολέμων.Δεν έχουν να κάνουν όλα αυτά με ξενοφοβία, αλλά πρόκειται για ΚΟΙΝΗ, κοινότατη, ΛΟΓΙΚΗ την οποία αποκλείεται να μην διαθέτουν.

Όποιος είναι εξοικειωμένος με τα θέματα αυτά αναγνωρίζει αμέσως, τόσο τα πρόσωπα, όσο και την κοινή θεματολογία: Μουσουλμανική μειονότητα, Μακεδονικό, μετανάστες, γενοκτονίες κλπ., όλα φυσικά διατυπωμένα αντίθετα από τις Ελληνικές θέσεις.

Γενικά, πρόκειται για οργανώσεις και ανθρώπους των οποίων το "ανθρωπιστικό" προσωπείο κρύβει τα γνωστά πρόσωπα της μοντέρνας νεο-ταξικής "αριστεράς" (εισαγωγικά, γιατί από το λόγο της απουσιάζει παντελώς ο εργάτης ως κεντρικό πρόσωπο και τα συμφέροντά του, τα οποία σαφώς κινδυνεύουν με την ανεξέλεγκτη λαθρομετανάστευση), οπαδού της made in USA Παγκοσμιοποίησης, η οποία αφού απέτυχε, η πρώτη ουτοπία, η δημιουργία δηλαδή της "αταξικής" κοινωνίας, έβαλε πλώρη για τη νέα ουτοπία, την "παγκόσμια δημοκρατία" πολυ-φυλετικών κοινωνιών, ισοπεδωμένων όμως εθνικά και πολιτιστικά πολιτών, με "πλανητική"(?!) κι όχι εθνική συνείδηση και συλλογικές μνήμες.

Η ανεξέλεγκτη εισροή λαθρομεταναστών είναι το μέσο επίτευξης, τα έθνη το τελευταίο οχυρό.

Ακόμη κι αν οι απόψεις αυτές δεν είναι κατευθυνόμενες, πρόκειται για μια διαστρεβλωμένη αντίληψη του τι σημαίνει "προοδευτικός"και "πρόοδος".Γι' αυτό, ας προσέχουμε να μην τρώμε το "ανθρωπιστικό κουτόχορτο" που επιδιώκουν να μας σερβίρουν.

Πηγή:teachers-limnou

Ένας ανήσυχος Έλληνας Ρωτά.....«γιατί»

"Κάποιοι από τους ειδήμονες περί μεταναστών που καθημερινα αναλιουν
θεοριες αμφιβάλλω αν έχουν περάσει έστω και μια ώρα παρατηρώντας τούς
ανθρώπους που ονομαζουν «οικονομικους» μεταναστες .

Βλέπετε κάποιοι για να φάνουν οι «καλοί» της υπόθεσης τους βοήθησαν στο να βρουν... διάφορες δικαιολογίες και τεχνάσματα ώστε να μένουν στην χώρα και να
συγκεντρωθούν κατά χιλιάδες σε διάφορες συνοικίες της Αθήνας ,
δημιουργώντας τα γνωστά σε όλους μας «γκέτο» εστίες μόλυνσης, διάδοσης
διάφορων μεταδοτικών ασθενειών , κέντρο ναρκωτικών και εγκληματικότητας
, φαινόμενα που με τη σειρά τους έχουν ως αποτέλεσμα την υποβάθμιση των
περιοχών αυτών και τον οικονομικό μαρασμό τους μέσα από το κλείσιμο των
εμπορικών μαγαζιών και επιχειρήσεων και όλα αυτά απορεουν από την
παντελη ελιπψη οργάνωσης και προγράμματος ένταξης στην ελληνική κοινωνία
αυτόν τον ανθρώπων που απλός αναζητούν μια καλύτερη ζωή.

Κάτοικος τις περιοχής κοντά στην πλατεία βαθης απευθύνει την εξής
ερώτηση σε όσους το διαβάσουν :
Πείτε μου λοιπόν εσείς για ποιο λόγο να θέλω να βλέπω στην πόρτα μου
έναν (Mahomet)να μαχαιρώνετε με έναν (Gaur ), γιατί θα πρέπει να κάνω
υπομονή με τους διπλά που μένουν 20 άτομα σε ένα 2αρι ?

Μας ρωτά λοιπόν και περιμένει μια απάντηση στα τόσα «γιατί» τις
καθημερινότητας του.
Για όλα αυτά τα «γιατί» αλλά και για πολλά άλλα μεγαλώνει η πλειοψηφία
κομμάτων τύπου Λεπέν σε όλη την Ευρώπη.

Είναι επομένως επιτακτική πια η ανάγκη να ληφθούν άμεσα μέτρα έτσι ώστε
να διαλυθούν τα «γκέτο» γιατί αργά ή γρήγορα θα αποτελέσουν εστίες
μεγαλύτερων κακών στο μέλλον και να ληφθούν μέτρα έτσι ώστε στην χώρα να
μπαίνουν μόνο αυτοί που αποδεδειγμένα είναι διωκόμενοι απ? τις πατρίδες
τους ή άτομα που θέλουν να εργαστούν με έντιμο τρόπο στη χώρα μας.

Δεν φοβάμαι σε καμιά περίπτωση τους μετανάστες και οπωσδήποτε δεν έχω
προσβληθεί από το μικρόβιο της ξενοφοβίας . Αντίθετα έχω βιώσει την
εμπειρία του να είσαι σε μια ξένη χώρα και να νιώθεις ξένος αλλά και το
να είσαι σε μια ξένη χώρα και νιώθεις ασφαλής! Και αυτό ακριβώς είναι το
τραγικό! Να μην μπορώ να νιώσω στην χωρά μου ασφάλεια .

πηγη : underweller.blogspot

Εγκληματικότητα και μετανάστευση :

Πριν από μερικά χρόνια, τέτοιες μέρες, η είδηση για αιματηρές συγκρούσεις με «μαχαίρια, ρόπαλα και τσεκούρια» στο κέντρο της Αθήνας θα αντιμετωπίζονταν ως πρωταπριλιάτικη φάρσα. Να όμως που, για δεύτερη φορά μέσα στο τελευταίο εξάμηνο, συμμορίες αλλοδαπών συγκρούονται στις οδούς Σοφοκλέους και Μενάνδρου, διεκδικώντας, η κάθε εθνότητα, τον έλεγχο της περιοχής για τις δικές της «δραστηριότητες».

Δεν πρόκειται παρά για τις πιο εμπορεύσιμες από τις ειδήσεις της νέας βίας. Οι περισσότερες καθημερινές επιθέσεις, εγκλήματα και παραβάσεις μικρότερης έντασης δεν βλέπουν το φως της δημοσιότητας ή περιορίζονται σε κάποιο μονόστηλο. Οι επίσημες στατιστικές της αστυνομίας για το περασμένο έτος λένε ότι είχαμε 25% περισσότερους βιασμούς σε σχέση με το 2007 (και 34% παραπάνω σε σχέση με το μέσο όρο των τελευταίων οκτώ ετών), 16% περισσότερες ληστείες σε σχέση με το 2007 (και 54% παραπάνω σε σχέση με το μέσο όρο των τελευταίων οκτώ ετών), 15% παραπάνω διαρρήξεις (και 41% περισσότερες σε σχέση με το μέσο όρο των τελευταίων οκτώ ετών) και 30% περισσότερες υποθέσεις ναρκωτικών. Και ενώ είναι εντυπωσιακή η σταδιακή αύξηση της εγκληματικότητας από το 2000, ακόμα πιο εντυπωσιακή είναι η «έκρηξη» της το περασμένο έτος. Εντυπωσιακή και δυσοίωνη.

Ενώ σε κάθε κράτος που σέβεται τον εαυτό του αυτή η κατάσταση θα αποτελούσε αφορμή σοβαρού δημοσίου διαλόγου με ζητούμενο την λήψη των κατάλληλων μέτρων, στην Ελλάδα το όλο θέμα απαξιώνεται αν δεν λοιδωρείται κι όλας σαν «αδικαιολόγητη φοβία των μικροαστών» και των περιφρονητικά χαρακτηρισμένων ως «νοικοκυραίων».

Εν Ελλάδι, ορισμένοι έχουν εμπεδώσει τόσο την ρήση του Προυντόν ότι «η ιδιοκτησία είναι κλοπή» ώστε κάθε αντίδραση μπροστά στην άνοδο της εγκληματικότητας τους είναι περιφρονητέα. Όποιος δε επιθυμεί την εφαρμογή των νόμων, αυτός πια είναι σεσημασμένος οπαδός «του νόμου και της τάξεως», δηλαδή λίγο-πολύ χουντικός.

Αν μάλιστα τολμήσει να ψελλίσει ότι οι αλλοδαποί μετανάστες και λαθρομετανάστες έχουν παίξει και αυτοί το ρόλο τους στην άνοδο της εγκληματικότητας, ε, τότε πολιτικοί, δημοσιογράφοι, παράγοντες, μη κυβερνητικές οργανώσεις και μαϊντανοί των ΜΜΕ θα τον καταδικάσουν αυτόματα ως ξενόφοβο, ρατσιστή και οπαδό μπουμπούκων και ετέρων μπουμπουκιών.

Τι και αν ενώ οι αλλοδαποί υπολογίζονται γύρω στο 9% του πληθυσμού, είναι υπεύθυνοι για το 42% των ανθρωποκτονιών, 30% των απατών, 43% των βιασμών, 44% των διαρρήξεων, 32% των κλοπών τροχοφόρων, το 50.6% των ληστειών, 40.7% των υποθέσεων σεξουαλικής εκμετάλλευσης και το 26.3% των υποθέσεων παράνομης οπλοκατοχής που διεξάχθηκαν το σωτήριο έτος 2008.

Και οι αριθμοί είναι, από ό,τι φαίνεται, ξενόφοβοι. Και δεν είναι καν πλήρεις, αφού λόγω των δεκάδων χιλιάδων παράνομων ματαναστών που δεν είναι καταγεγραμμένοι πουθενά «και άρα χωρίς τους άτυπους κοινωνικούς ελέγχους που ισχύουν για τους άλλους, η συντριπτική πλειονότητα των εγκλημάτων που διαπράττονται από τους αλλοδαπούς παραμένουν ανεξιχνίαστα και η αριθμητική τους συμμετοχή στο έγκλημα μικρή», όπως είχε δηλώσει προ δεκαετίας ήδη στην Καθημερινή, ο καθηγητής Εγκληματολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, Ιάκωβος Φαρσεδάκης. (Δικαιολογημένη, ελπίζουμε, ευαισθησία υποχρεώνει εδώ να αναφερθούν και πλευρές που πλήττουν δυσκόλως κεκτημένα της ελλαδικής κοινωνίας, όπως οι υποθέσεις εις βάρος γυναικών - θυγατέρων και συζύγων- που ποτέ δεν βγαίνουν έξω από τα φτηνά δωμάτια της μεταναστευτικής δυστυχίας. Και άλλα πολλά ανάλογα, που ίσως μες στο γενικότερο πλαίσιο να ηχούν ως λεπτομέρειες).

Την μαζική λαθρομετανάστευση, χωρίς υποδομές, χωρίς ελέγχους και χωρίς πρόγραμμα την υποδέχθηκαν πολλοί ως προάγγελο μιας νέας, πολυπολιτισμικής κοινωνίας. Λες και αρκεί να στοιβάξεις εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους μακριά απ’ την πατρίδα τους, σε αναζήτηση αβέβαιης εργασίας και σε άθλιες συνθήκες, για να φυτρώσει πολυπολιτισμός. Αυτός ο κύριος όμως, για να σημαίνει κάτι και να μην καταντά κενό διαφημιστικό σλόγκαν, έχει προϋπόθεση την συνάντηση πολιτισμών. Κάτι αδύνατον όταν οι λαθρομετανάστες έρχονται ακριβώς αποστερούμενοι τον πολιτισμό τους, σαν «ανθρώπινο δυναμικό» προς εκμετάλλευση. Τα γκέτο, υπό αυτές τις συνθήκες, είναι αναπόφευκτα. Και δημιουργήθηκαν.

Από τα άνετα προάστια, την ελληνική ιδιότυπη suburbia των υψηλών εισοδημάτων, εύκολα τα παραβλέπει κανείς όλα αυτά και ασκεί αφ’ υψηλού κριτική στους κατοίκους του Αγίου Παντελεήμονα. Εύκολα βλέπει και κατακρίνει τις ακρότητες τους, την καταφυγή τους στην αυτοδικία, την στροφή τους στην δεξιά ή και την ακροδεξιά. Δύσκολα όμως καταλαβαίνει τα προβλήματά τους. Λογικό, αφού για τα άνετα προάστια τα γκέτο είναι σαν τις χωματερές. Μόνο οι Φιλιπινέζες τους έχουν το ελεύθερο σε αυτές τις περιοχές. Άλλωστε, οι φωνές του απαίσιου θιάσου δεν χρειάζεται να πάρουν τον νόμο στα χέρια τους για να διώξουν τους λαθρομετανάστες από την Κηφισιά. Αυτό το αναλαμβάνουν από μόνα τους τα υψηλά ενοίκια.


Βεβαίως, δεν είναι μόνο οι μετανάστες υπεύθυνοι για την αύξηση της εγκληματικότητας ―ακόμη και αν είναι δυσανάλογα υψηλά τα ποσοστά συμμετοχής τους σε αυτήν. Είναι και όλο το παραμύθι «γκλαμουριάς», υπερκατανάλωσης και γρήγορου πλουτισμού που εμπέδωσε από το ‘90 και μετά η ελληνική κοινωνία. Είναι και η διάλυση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και της όποιας ελληνικής βιομηχανίας που μετέτρεψε άλλους σε υπάλληλους διαφόρων «φρανσάιζ» και άλλους σε ανέργους. Είναι και η αυξανόμενη ιδιωτεία και ιδιοτέλεια των κατά λάθος ελλήνων.

Η υψηλή εγκληματικότητα, όμως, είναι εδώ για να μείνει. Και, αντίθετα με όσα γράφονται και λέγονται, όσοι αντιδρούν δεν είναι αναγκαστικά συντηρητικοί, ούτε είναι επηρεασμένοι «από την τηλεόραση και την κινδυνολογία της». Ο κόσμος δεν είναι ηλίθιος. Θυμάται μια εποχή, όχι πολύ μακριά, που στις συνοικίες δεν χρειάζονταν να κλειδώνεις την εξώπορτα. Και δεν τολμά καν να την νοσταλγήσει.

Λαμπρινή Χ. Θωμά

skai.gr

πηγη : apata.gr