Στην Ελλάδα ο αριστερός λαϊκισμός, που επικράτησε επί δεκαετίες στην ελληνική κοινωνία (δίχως να έχει ουσιαστική σχέση με τον μαρξισμό και το όραμα του μεγάλου γερμανού φιλοσόφου) οδηγεί σε παρανοϊκές συχνά υπερβολές.
Aυτές, πλήττουν την ικανότητα της κοινωνίας μας να αντιμετωπίσει μεγάλες και τρομακτικές δοκιμασίες, όπως είναι πέραν της οικονομικής κατάρρευσης, η ανεξέλεγκτη λαθρομετανάστευση κι η άνευ προηγούμενου αύξηση της εγκληματικότητας, σε συνδυασμό με την υποβάθμιση της ποιότητας της ζωής μας.
Οι γνωστοί «ευαίσθητοι» πολίτες, μεταξύ των οποίων κι αρκετοί, κατά το κοινώς λεγόμενο, μεγαλοδημοσιογράφοι, που βιώνουν την καθημερινότητα τους μέσα από την ασφάλεια και την αφθονία, που τους προσφέρει το επάγγελμα τους, διαμαρτύρονται εναντίον της πρόθεσης του υπουργού Προστασίας του Πολίτη Χρήστου Παπουτσή να δημιουργήσει, όπως έχει συμβεί και σε άλλες χώρες με σοβαρό πρόβλημα λαθρομετανάστευσης, όπως η Ισπανία, ένα μεγάλο τοίχος από συρματοπλέγματα στον Εβρο για να εμποδίσει κατά το δυνατόν εκείνους, που κατά κύματα έρχονται μέσω της Τουρκίας για να γνωρίσουν το «ευρωπαϊκό όνειρο», που τις περισσότερες φορές μετατρέπεται σε εφιάλτη και για εκείνους και για εμάς. Δεν λέμε ότι το σχέδιο του κ. Παπουτσή είναι το καλύτερο. Η το αποτελεσματικότερο.
Αλλά είναι τουλάχιστον ένα σχέδιο σε μια εποχή, που η ακατάσχετη λαθρομετανάστευση έχει συμβάλει τα μέγιστα στην υποβάθμιση των πόλεων μας και την αύξηση της εγκληματικότητας. Η αντίθεση πολλών ελλήνων στους λαθρομετανάστες δεν είναι ρατσιστική, όπως κάποιοι «ευαίσθητοι» αριστεροί θέλουν να ισχυρίζονται. Ρατσισμός σημαίνει ότι θεωρείς κάποια φύλο η φυλή κατώτερους από τη δική σου. Δεν νομίζω ότι οι έλληνες θεωρούν τους αφγανούς, τους πακιστανούς η τους σομαλούς κατώτερους από τους ίδιους. Ούτε φυσικά τους αλβανούς. Στην πλειοψηφία τους, οι έλληνες, που αντιδρούν στην λαθρομετανάστευση το κάνουν διότι διαπιστώνουν ότι οι μεγάλοι αριθμοί των ξένων από την Ασία και την Αφρική, που φθάνουν στην χώρα μας είναι εξαθλιωμένοι άνθρωποι, που μέσα στην απελπισία τους φθάνουν ακόμα και στο έγκλημα, όπως είναι μοιραίο, για να επιβιώσουν σε μια ασφαλώς εχθρική κοινωνία, που δεν διαθέτει φυσικά τα μέσα για να τους επιτρέψει να ζήσουν με αξιοπρέπεια.
Οσο λοιπόν η Ελλάδα δεν μπορεί να προσφέρει στους ξένους, που έρχονται κατά εκατοντάδες χιλιάδες τα μέσα για να ζήσουν αξιοπρεπώς, τόσο η εγκληματικότητα κι η υποβάθμιση της ζωής όλων μας θα συνεχίζεται. Κι υπό τις συνθήκες αυτές έχουμε δύο επιλογές. Είτε να αποφασίσουμε να μειώσουμε περαιτέρω το δικό μας βιοτικό επίπεδο (χωρίς να γνωρίζει κανείς εκ των προτέρων πόσο) υπέρ αυτών των δύστυχων ανθρώπων που έρχονται στη χώρα μας. Είτε να τους εμποδίσει να έρχονται.
Και το σχέδιο του κ. Παπουτσή είναι ένα σχέδιο, που αποσκοπεί ακριβώς στο δεύτερο, να εμποδίσει τα κύματα των λαθρομεταναστών να σαρώνουν ανενόχλητα την πατρίδα μας. Μπορεί να αποτύχει ο υπουργός στην προσπάθεια του. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να προσπαθήσει και με αυτό αλλά και με άλλα μέσα.
Αναρωτιέμαι μόνον τι θα έπρατταν όλοι αυτοί οι ευαίσθητοι, κύριοι και κυρίες, αν τους ζητείτο να περικόψουν δραστικά το βιοτικό τους επίπεδο υπέρ των μεταναστών κι αν τους ζητείτο να φιλοξενήσουν οικογένειες αφγανών η νιγηριανών στο σπίτι τους και να βγάλουν τα παιδιά τους από τα κολλέγια για να σπουδάσουν μαζί με τα παιδιά αυτών των ανθρώπων σε ένα δημόσιο σχολείο, που εκ των πραγμάτων θα χρειάζεται ολοένα και περισσότερα κονδύλια για να λειτουργήσει, όπως ήδη συμβαίνει με τα δημόσια νοσοκομεία, που εξαιτίας των ανασφάλιστων μεταναστών, έχουν ουσιαστικά καταρρεύσει.
Γιάνης Λοβέρδος
